Vestibul

Vestibul (od latinskog vestibŭlum = duboki glas) je još za antike postao sinonim za trijem ili pronaos koji prethodi hramu i prostor ispred grobova.[1] U antičkoj rimskoj kući, uvodni prostor koja je povezivao ulaz sa atrijem.[1]

Vestibul
vestibulum
Vestibul sa stepeništem Bečkog univerziteta
Vestibul sa stepeništem Bečkog univerziteta

Vestibuli su za Rimskog Carstva poprimili raskošan izgled, primjeri za to su Hadrijanova vila u Tivoliju i Dioklecijanova palača u Splitu. U renesansnim i baroknim palačama, vestibul je unutrašnje dvorište, prostor prema kom gravitiraju sve ostale prostorije, ili zatvoren bogato dekoriran ulazni prostor iz kojeg vodi stepenište za gornji kat.[2]

U talijanskim palačama s kraja 16 i tokom 17. vijeka vestibuli se ponekad grade visoki dva kata, kao u nekim genoveškim zgradama, upravo će se iz tog razviti tipična engleska hala.[1]

Od 19. vijeka nadalje vestibuli dobijaju novi značaj i razne funkcije u velikim javnim građevinama: bankama, muzejima, željezničkim stanicama, teatrima, bibliotekama, teatrima, palačama parlamenata i sudova.[1]

Vestibul odnosno vestibulum ima slično značenje u medicini. Tim terminom se naziva unutrašnji dio uha, predprostor drugih organa.

PovezanoUredi

IzvoriUredi

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Vestìbolo (talijanski). Treccani. Pristupljeno 4.12. 2019. 
  2. Vestibul (hrvatski). Leksikografski zavod Miroslav Krleža. Pristupljeno 4. 12. 2019. 

Vanjske vezeUredi