Nikanor (Popović)

Za ime vidjeti članak: Nikanor

Nikanor (Popović), svjetovno ime Svetozar (Kišfaluba /Branjina/, 1831. - Temišvar, 22. VII. 1901), episkop temišvarski (1891-1901).

Nikanor (Popović)
episkop temišvarski
CrkvaSrpska pravoslavna crkva
DijecezaTemišvarska eparhija
Ustoličen1891.
Stolovanje završilo22. VII. 1901.
Osobni detalji
Ime po rođenjuSvetozar Popović
Rođenje1831.
Kišfaluba, Baranja, Austrijsko Carstvo (danas Branjina u Hrvatskoj)
Smrt22. VII. 1901. (dob: 69–70)
Temišvar, Austrougarska (danas u Rumuniji)
Sahranjentemišvarsko srpsko groblje
Profesijaprofesor, sveštenik, monah, episkop
Alma materBogoslovija u Sremskim Karlovcima

ŠkolovanjeUredi

Rođen je u učiteljskoj porodici kao Svetozar Popović. Otac mu je rano postao udovac i kad se zamonašio, postao je starješina manastira Privine glave. Svetozar Popović je nižu gimnaziju završio u Vrbasu, a višu u Pešti, gdje je završio i pravne nauke. Bogosloviju je završio u Sremskim Karlovcima.

Sveštenički radUredi

Od 1860. do 1862. bio je profesor Karlovačke gimnazije, a od 1962. do 1890. parohijski sveštenik u Bačincima i Čurugu, vršeći u isto vrijeme i dužnost okružnog protoprezvitera žabaljskog.

Monaški životUredi

Zamonašen je 25. IX. 1890. u manastiru Grgetegu od arhimandrita Ilariona (Ruvarca), dobivši ime Nikanor. Pošto je kraće vrijeme bio starješina manastira Šišatovca, premješten je za nastojatelja manastira Beočina, a potom proizveden u čin protosinđela na Cveti 1891.

EpiskopstvoUredi

Poslije izbora za episkopa temišvarskog proizveden je za arhimandrita 20. X. 1891. Za episkopa temišvarskog hirotonisan je u sremskokarlovačkoj Sabornoj crkvi od patrijarha Georgija (Brankovića), episkopa vršačkog Nektarija (Dimitrijevića) i pakračkog Mirona (Nikolića). Sahranjen je na temišvarskom srpskom groblju.

IzvoriUredi