Muzički instrumenti[1] su sredstva pomoću kojih muzičari stvaraju muziku u živom izvođenju. Najtačnija i najpreciznija podela muzičkih instrumenata,[2] zavisno od građe i načina dobijanja tona i zvuka, je sledeća[3]:

1. Membranofoni ili opnozvučni instrumenti
2. Idiofoni instrumenti
3. Kordofoni, hordofoni ili žičani instrumenti
4. Aerofoni instrumenti
5. Elektrofoni, eterofoni ili elektronski (elektroakustički) instrumenti

Kordofoni instrumentiUredi

 
Jednostavna animacija treperenja okinute žice po sredini.

Kordofoni, hordofoni ili žičani instrumenti (ital. strumenti corda, engl. chordophonic; fr. cordophones, nem. chordophone Instrumente)[4] - su muzički instrumenti na kojima su izvor zvučnog treperenja žice (lat. chorda = žica). Ovi muzički instrumenti su mnogobrojni. Na njima se ton stvara na 3 načina:

1. Trzanjem, okidanjem – prstima ili trzalicom žice se dovodu u stanje vibracije (razne tambure, balalajka, lauta, mandolina, buzuki, gitara, harfa, citra), ili preko klavijaturnog mehanizma (virdžinel, čembalo itd.).
2. Udarimačekića prevučenih filcem po žicama (klavir) ili batićima (cimbalo).
3. Gudalom – prevlačenjem gudala preko zategnutih žica, nazivamo ih gudački instrumenti (viela, rebab, violina, viola, viola d’amore, violončelo, viola da gamba, kontrabas, lijerica, gusle).

Prikažimo samo neke kordofone instrumente:

ReferenceUredi

Vidi jošUredi