Otvori glavni meni
Korepetitor na na početku muzičke probe odsviranim tonom na klaviru daje intonaciju kontrabasisti da bi se "naštimovao".

Izraz intonacija [1](it. intonazione, fr. intonation, engl. intonation, nem. Intonation, rus. intonaciя)[2] je latinska reč koja u muzici ima više značenja:

1. Odnos tonskih visina pri izvođenju:

a) To je otpevani ili odsvirani ton, interval ili akord od strane horovođe na početku probe sa horom ili javnog izvođenja neke horske kompozicije. Tada svaki pevač čuje i "uzme" početni ton svoje deonice (vidi a kapela).
b) Kamerni ton a1 kojeg klavirista daje instrumentalnom solisti sa kojim treba da svira na probi ili muzičkom nastupu.[3]
v) Kamerni ton a1 kojeg oboista svira orkestarskim muzičarima da bi mogli da naštimuju tj. usaglase tonske visine svojih instrumenata pre probe u orkestru ili na javnom nastupu.

2. Veština tačnog intoniranja (vidi slofeđo).

3. Početak gregorijanskog liturgijskog napeva.

4. Kratak uvodni komad u orguljskoj muzici.

Vidi jošUredi / Уреди

ReferenceUredi / Уреди