Otvori glavni meni
Filip Hristić
Mandat(i)
17. predsednik vlade Srbije
8. novembar 1860 - 22. oktobar 1861.
Prethodnik Cvetko Rajović
Naslednik Ilija Garašanin
Biografija
Supružnik Danica Hristić, rođ. Hadži-Toma
Profesija doktor pravnih nauka

Filip Hristić (Beograd, 15/27. mart 1819Menton, Francuska, 29. januar/11. februar 1905) je bio kneževski predstavnik tj. predsednik 17. vlade Srbije, ministar inostranih dela, ministar prosvete, guverner Narodne banke, stalni ambasador Srbije u Carigradu, Beču, Berlinu i Londonu, počasni član Srpske kraljevske akademije.

Porodica, detinjstvi i mladostUredi

Filip Hristić sin je Karađorđevog bimbaše Hriste Đorđevića rodom iz Samokova, rodonačelnika Hristića. Hristin brat je bimbaša Veličko Đorđević, rodonačelnik beogradske porodice Veličković.

Pošto je rano ostao bez oca, Filip Hristić je bio usvojenik, odnosno živeo je i školovao se kod srpskog mitropolita Melentija Pavlovića, koji je, inače bio brat od strica gospodara Tome Vučića Perišića. Školovanje je nastavio kao družbenik „mladih begova“, sinova kneza Miloša Obrenovića, Milana i Mihaila. U Beogradu je završio Licej 1836, da bi školovanje nastavio kao državni pitomac u inostranstvu u Beču i Parizu, gde je na Sorboni doktorirao pravo.

Filip Hristić se oženio Danicom Hadži-Toma kćerkom beogradskog veletrgovca i milionera Hadži-Tome (Opulosa), poreklom Grka, rodonačelnika politički uticajne porodice Hadži-Toma (Hadži-Tomić, Hadži-Tomini) i Jelene, kćerke Hadži-Brzaka. Pašenozi Filipa Hristića bili su Jovan Ristić, jedini namesnik i kneževskog i kraljevskog dostojanstva u istoriji Srbije, predsednik ministarskog saveta, ministar inostranih poslova, Radivoje Milojković, ministar unutrašnjih poslova i general Antonije M. Bogićević, ministar vojni, unuk jadranskog vojvode Antonija Bogićevića i blizak rođak Obrenovića, ujak u drugom kolenu kralja Milana.

Državna službaUredi

 
Filip Hristić

U državnoj upravi se, pri kraju vladavine Aleksandra Karađorđevića, zaposlio kao komesar Dunavske komisije. Postao je i član Saveta. Po povratku Miloša Obrenovića na vlast, postao je njegov lični sekretar (1858—1860).

Pod knezom Mihailom je predsednik vlade i ministar inostranih dela od 27. oktobra 1860. do 9. decembra 1861. godine. Bio je to pokušaj izmirenja stranaka. U vreme Hristićeve vlade doneti su osnovni zakoni Mihailove vladavine, a na Preobraženskoj skupštini. Krajem 1861. knez Mihailo se odlučuje za konzervativnu politiku i zamenjuje Hristićevu vladu Garašaninovom, a Hristić je vraćen u Savet.

Posle turskog bombardovanja gradova 1862. godine. poslat je, zajedno sa knjeginjom Julijom, u misiju u London da objasni politički položaj Srbije i srpske zahteve. Poslanik je Srbije u Carigradu od 1871. godine do 1873. godine. Ministar prosvete je u Marinovićevoj vladi od 22. oktobra 1873. do 25. novembra 1874. godine. Posle prvog srpsko-turskog rata 1877. je delegat Srbije za zaključenje mira. Poslanik je Srbije u Carigradu, Beču i Londonu od 1878. do 1883. godine. Guverner je Narodne banke Kraljevine Srbije od 1885. do 1890. godine.

Član je Društva srpske slovesnosti od 1846. godine. Član je Srpskog učenog društva od 29. jula 1864. godine. Počasni je član Srpske kraljevske akademije od 10. februara 1892. godine.

Sin Filipa Hristića Milan Hristić bio je sekretar poslanstva Kraljevine Srbije u Carigradu, a praunuk je Jovan Hristić. Milan Hristić je u prvom braku sa Artemizom Joanides, Grkinjom iz Carigrada imao troje dece. U drugom braku oženio se poljskom plemkinjom i živeo je i umro u jednom zamku pored Krakova.

Bivša snaha Filipa Hristića Artemiza Hristić, rođ. Joanides, majka je vanbračnog sina kralja Milana Obrenovića, Đorđa, koji je bio usvojenik grofa Zičija[1]. Đorđe je u jednom trenutku, nakon smrti njegovog brata po ocu kralja Aleksandra Obrenovića pokazao pretenzije na srpski presto.

Vidi jošUredi

IzvoriUredi

  1. Vid. Izveštaj o dvoboju u Požunu, Novi pokret, 15. maj 1906. pp. 1.

LiteraturaUredi

Spoljašnje vezeUredi