Otvori glavni meni

Borivoj Čović je arheolog i humanist rođen u Sarajevu 24.10.1927. godine, a umro izmučen ratom u opkoljenom Bihaću, 1995. godine.

Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Sarajevu. Učestvovao je u narodno-oslobodilačkoj borbi u toku Drugog svjetskog rata. Studij arheologije završio je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1954. godine, a na istom univerzitetu je 1965. promovisan za doktora nauka.

Kao apsolvent počeo je 1953. godine raditi u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine u Sarajevu, a u toj ustanovi ostao je do penzionisanja 1992. godine. U Zemaljskom muzeju bio je biran za kustosa, zatim naučnog saradnika, višeg naučnog saradnika i najzad naučnog savjetnika. Od 1957. do 1967. godine bio je načelnik Arheološkog odjeljenja, a zatim od 1967. do 1973. i direktor Zemaljskog muzeja. Od 1974. do proljeća 1992. godine, obavljao je i poslove odgovornog urednika arheološke sveske Glasnika Zemaljskog muzeja. Bio je jedan od pokretača ponovnog izdavanja, a od 1974. do 1979. godine i odgovorni urednik Wissenschaftliche Mitteilungen des Bosnisch-Herzegowinischen Landesmuseum, časopisa koji je izlazio na više svjetskih jezika i koji je rezultate istraživanja Zemaljskog muzeja iz oblasti arheologije, etnologije i prirodnih nauka učinio dostupnim široj svjetskoj naučnoj javnosti.

Borivoj Čović je 1978. izabran za dopisnog, a 1987. godine za redovnog člana Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine. Bio je član Njemačkog arheološkog instituta u Berlinu.

Odlikovan je Ordenom rada sa srebrnim vijencem 1971. godine, a Ordenom rada sa zlatnim vijencem 1985.g. Godine 1977. dodjeljena mu je 27-julska nagrada Bosne i Hercegovine.

IstraživanjaUredi

Čovićevo primarno naučno opredjeljenje je bronzano i željezno doba. Uz to se povremeno bavio i istraživanjem neolita (višeslojno naselje Gornja Tuzla) i eneolita, odnosno bakarnog doba.

Rukovodio je brojnim arheološkim terenskim istraživanjima prahistorijskih nalazišta u Bosni i Hercegovini, naročito gradinskih naselja. Identifikovao je i definisao do tada nepoznatu Posušku kulturu koja je obilježila razvoj bronzanog doba na prostoru Hercegovine, jugozapadne Bosne i dijela Dalmacije.

Uradio je monografijame posvećena glasinačkoj kulturi u kojima je, zajedno sa Alojzom Bencem, obradio obimni, davno iskopani, ali u nauci do tada slabo pristupačan, materijal iz tumula sa glasinačke visoravni. Tom prilikom je taj veoma vrijedni materijal sistematizovan kulturno i hronološki, što je pružilo osnovu i oslonac za opredjeljivanje brojnih sličnih nalaza sa susjednih područja, kao i modernije i potpunije sagledavanje Glasinačke kulture u cjelini.

Naučni radoviUredi

  • Od Butmira do Ilira[1]
  • Bronzano i željezno doba (Alojz Benac-Đuro Basler-Borivoj Ćović-Esad Pašalić-Nada Miletić-Pavao Anđelić - KULTURNA ISTORIJA BOSNE I HERCEGOVINE[2])
  • Eneolitski substrat
  • Regionalne grupe ranog bronzanog doba
  • Cetinska kultura[3]
  • Srednje bronzano doba u Istri
  • Prelazna zona
  • Glasinačka kulturna grupa
  • Srednjebosanska kulturna grupa (Praistorija južnoslavenskih zemalja V, Sarajevo, 1987, 481-528.)
  • Grupa Donja Dolina – Sanski Most
  • Pod kod Bugoina. Naselje bronzanog i željeznog doba u centralnoj Bosni
  • Praistorijski depo kod Lukavca
  • Ilirska nekropola u Čarakovu
  • Rezultati revizionog ispitivanja tumula glasinačkog tipa
  • Tragovi praistorijskih migracija u sjeveroistočnoj Bosni
  • Rezultati sondiranja na praistorijskom naselju u Gornjoj Tuzli
  • Gradinsko naselje na Kekića Glavici[4]

LiteraturaUredi

ReferenceUredi