Blagoje Govedarica

Blagoje Govedarica je rođen 18. novembra 1949. godine u mjestu Bačko Dobro Polje, Srbija. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1973. godine, studij arheologije i ilirologije, gdje je i magistrirao 1980. godine. Na istom fakultetu je doktorirao 1988. godine, a habilitaciju je odbranio na Univerzitetu u Heidelbergu 2000. godine.[1]

Od 1973. godine počinje raditi u Centru za balkanološka ispitivanja u Sarajevu u oblastima arheologije, zaštite i očuvanja spomenika kulture, gdje je i danas naučni savjetnik. Predmet njegovih istraživanja su periodi eneolita, bronzanog i željeznog doba. Od 1992. godine djeluje u SR Njemačkoj, gdje se pored naučnoistraživačkog bavi i pedagoškim radom na univerzitetima u Heidelbergu i Berlinu. Od 2001. godine obavlja dužnost odgovornog urednika časopisa Godišnjak/Jahrbuch u Sarajevu. Dopisni je član ANUBiH i Njemačkog arheološkog instituta.[2]

Istraživačka djelatnostUredi

Obavio je arheološka iskopavanja na više od 50 arheoloških lokaliteta u Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj, SR Njemačkoj, Moldaviji i Ukrajini.

  • Praistorijsko naselje (gradina) Klisura u Kadića Brdu kod Sokoca; [3]
  • Reviziona istraživanja tumula na Glasincu (Kusače, Podilijak); [4]
  • Sistematska istraživanja gradina u jugozapadnoj Bosni (Glamočko polje, Livanjsko polje i Duvanjsko polje) zajedno s Alojzom Bencem. Rezultati sa ovih istraživanja će doprinijeti definisanju Dinarske kulture (Posuška kultura po B. Čoviću);[5]
  • Praistorijske grobne humke (tumuli) u Kupreškom polju;
  • Praistorijska gradinska naselja u Sinjskom polju (Hrvatska);
  • Praistorijsko naselje i nekropola Waltersdorf kod Berlina (Njemačka);
  • Praistorijsko naselje Rathsdorf kod Prenzlaua (Njemačka);
  • Praistorijsko naselje Cealic, Oblast Taraclia (Moldavija);
  • Praistorijska nekropola Košary, Oblast Odesa (Ukrajina);
  • Višeslojno naselje Orlovka-Kartal, Oblast Odesa (Ukrajina).

Publikovani radoviUredi

Govedarica je do sada objavio preko 100 naučnih radova i dvije monografije, te priredio i izdao veći broj časopisa, zbornika i drugih naučnih izdanja.

  • Rano bronzano doba na području istočnog Jadrana, Sarajevo, 1989.[5]
  • Prilozi kulturnoj stratigrafiji praistorijskih gradina u jugozapadnoj Bosni.[6]
  • Zepterträger–Herrscher der Steppen (Les porteurs de sceptre - les seigneurs des Steppes). Mainz 2004.
  • Oscilacije nivoa Crnog Mora i kulturni razvoj jugoistočne Evrope u vrijeme srednjeg holocena (ca. 6000-• 3000 BC). Starinar, Beograd, 53-54/2004, 9-21.
  • Finds of the Cetina type in the western Balkans hinterland and the issue of cultural and historical interpretation in the prehistoric archaeology. Vjesnik za Arheologiju i Povijest Dalmatinsku 99. Split 2006, 27-41.
  • Ideološki značaj grobnih tumula i sakralna simbolika kruga, Godišnjak/Jahrbuch 39, Sarajevo 2010, 5-22.
  • Zentrum und Peripherie im 5. Jt. v. Chr.: zur Entstehung und Ausbreitung der europäischen Kupferzeit. Prähistorische Archäologie in Südosteuropa 25. Rahden/Westf.: Leidorf 2009, 60-73.
  • Das Phänomen der balkanischen Kupferzeit.(Prähistorische Archäologie in Südosteuropa 30. Rahden/Westf.: Leidorf 2016, 11-22.
  • The stratigraphy of Tumulus 6 in Shtoj  and the appearance of violin idols in the south Adriatic region. Godišnjak/Jahrbuch 45. Sarajevo 2016, 32-51.

ReferenceUredi

  1. "Govedarica". Arheološki leksikon -Zemaljski muzej, Sarajevo. https://de.scribd.com/document/132786670/Arheoloski-leksikon-BIH-tom1. Pristupljeno 9. 2. 2017. 
  2. Blagoje Govedarica
  3. "Blagoje Govedarica: Otkriće Glasinačke kulture- Gradine". Filozofski fakultet Sarajevo – Freie Univerzitat Berlin. http://tempusbiherit.ba/documents/lectures/Glasinac-2.pdf. Pristupljeno 9. 2. 2016. 
  4. "Blagoje Govedarica: Glasinac i Glasinačka kultura -Tumuli". Filozofski fakultet Sarajevo – Freie Univerzitat Berlin. http://tempusbiherit.ba/documents/lectures/Glasinac-1.pdf. Pristupljeno 9. 2. 2016. 
  5. "PRILOZI KULTURNOJ STRATOGRAFIJI PRAHISTORIJSKIH GRADINA U JUGOZAPADNOJ BOSNI". ANUBIH, Godišnjak 1982. http://www.anubih.ba/godisnjak/izdanja/Godisnjak%2020.pdf. Pristupljeno 9. 2. 2017.