Otvori glavni meni

Vera Nikolić (Grabovica kraj Despotovca, 23. septembar 1948) je srpska atletičarka.

Vera Nikolić
Datum rođenja: 23. septembar 1948.
Mesto rođenja: Grabovica
Država rođenja: Jugoslavija
Državljanstvo:  Jugoslavija
Sportske informacije
Discipline: Trka na 800 metara
Lični rekordi: 1:59,5
Olimpijski zapisi
Atletika
Evropsko prvenstvo
Zlato 1966. Budimpešta 800 -{m}-
Bronza 1969. Atina 800 -{m}-
Zlato 1971. Helsinki 800 -{m}-
Mediteranske igre
Zlato 1971. Izmir 800 -{m}-
Zlato 1971. Izmir 1500 -{m}-

Rođena je u selu Grabovica kraj Despotovca u porodici kovača Mike Nikolića. U 13 godini pobedila je na jednom školskom krosu u Ćupriji. Tu je zapazio atletski stručnjak Aleksandar Petrović i predložio joj da zajedno rade.

Dovoljno je bilo samo godinu dana da njen talenat i njegova stručnost daju rezultate. Vera je pobeđivala na krosevima Srbije i Jugoslavije. Bila je juniorka čijim su se rezultatima i još više mogućnostima svi divili.

Sa 16 godina je postala reprezentativka, pa čak i prvakinja Balkana. U septembru 1966. sa nepunih 18 godina učestvuje na Evropskom prvenstvu u Budimpešti i u trci na 800 metara osvaja prvo mesto, rezultatom 2:02,8, pobedivši favorizovanu i iskusniju Žužu Sabo. To je bila prva zlatna medalja na evropskim prvenstvima za Jugoslaviju. Zbog tog uspeha je dobila naziv Zlatna Vera. Krajem godine je po izboru lista Sport, proglašena za sportistu godine u Jugoslaviji.

Godinu dana kasnije 20. jula 1968. Vera pravi pravu senzaciju na londonskom „Kristal palasu“ i u okršaju sa najvećom nadom britanske atletike Lilijan Bord postavlja svetski rekord na 800 -{m}- rezultatom 2:00,5.

Posle velike euforije koju je podigla ovim rezultatom, želje ljubitelja atletike su porasle i očekivali su da na Olimpijski igrama u Meksiku osvoji zlato. Vera nije izdržala, podlegla je pritisku i u finalnoj trci je odustala. Posle toga dugo nije mogla da se oporavi. Odlučila je da promenni sredinu i prešla je u AK „Dinamo“ iz Zagreba kod trenera Lea Langa.

Oporavila se i već na Evropskom prvenstvu u Atini 1969. osvaja bronzanu medalju. Imala je još dva uspeha pre napuštanja aktivnog bavljenja atletikom: na Evropskom prvenstvu u Helsinkiju 1971. osvoja zlatnu medalju a na Olimpijskim igrama u Minhenu 1972. osvaja peto mesto sa novim jugoslovenskim rekordom 1:59,5. Atletiku je napustila 1974.

Godine 1976. se udala za Paju Ćasića (koji je radio u MUP-u Hrvatske, inače rodom iz Bučja kod Pakraca) i u dva porođaja dobila ćerku Jelenu i dva sina, Milana i Dejana.

Nakon što je 1991. godine dobila otkaz na radnom mestu u Skupštini opštine Dubrava u Zagrebu, gde je dotad bila zaposlena i nakon različitih vidova pretnji, privremeno napušta Zagreb i odlazi kod roditelja u Ćupriju sa decom. Nakon toga, muž joj biva uhapšen u Zagrebu na radnom mestu, ali u decembru 1991. godine je razmenjen, pa je i on napustio Zagreb.

Danas živi u Kruševcu sa suprugom, gde je do 2007. godine radila kao atletski trener, a sada je u penziji.

Za sada ima 6 unuka i, kako često izjavljuje, to je njen najveći uspeh i rekord.

LiteraturaUredi

  • Monografija Trideset godina Atletskog saveza Srbije 48-78 -Beograd 1981.