Mila (Alžir)

Mila (arapski: ميلة) za antike znan kao Milevum (grčki: Miraeon / Μιραίον) je grad od 63,251 stanovnika[1] na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Mila u kojoj je i administrativni centar.[2]

Mila
ميلة
Centar grada
Centar grada
Koordinate: 36°27′N 6°15′E / 36.450°N 6.250°E / 36.450; 6.250
Država  Alžir
Pokrajina Mila
Površina
 - Ukupna 129 km²
Visina 470[1]
Stanovništvo (2008.)
 - Grad 63,251[1]
Vremenska zona UTC+1 (UTC)
Poštanski broj 43000[1]
Karta
Mila na karti Alžira
Mila
Mila
Pozicija Mile u Alžiru

Geografske karakteristikeUredi

Mila leži u brdima Atlasa udaljena 50 km od Constantina a 450 km od Alžira.[2]

Milu zbog brojnih vadija odavnina zovu - prijestolnicom vode, danas je to još i više jer se od 2000. nedaleko od nje nalazi veliko Akumulaciono jezero Beni Haroun.[3]

HistorijaUredi

Mila je jedan od najstarijih gradova Alžira, osnovana je istovremeno kad i prva numidijska kraljevsta, između 2 - 3. vijeka pne.. Nazvana je Melou po berberskoj kraljici, ali je tokom historije često mijenjala imena pa se zvala Milev (hiljadu izvora), Milium, Molium, Medius, Milah.[4]Antički Milev zvali su Kraljica žita i mlijeka. Za rimskih vremena Mila je bila jedna od četiri vojne baze koje su kontrolirale Cirtu.[4]

Susjedna plemena opustošila su okolicu grada 260., a početkom 6. vijeka su i razorila grad.[5]Bizantski general cara Justinijana - Solomon, iskoristio je krhotine grada za izgradnju citadele i bedema, da spriječi ponovne napade.[5] Danas su ti bedemi oko medine dugi 1.200 metara najveća atrakcija grada.

Mila je vrlo rano prihvatila kršćanstvo i postala biskupija, njeni biskupi sudjelovali su na prvim sinodima sve do 674. kad su je zauzeli muslimani kao prvi važniji grad u Alžiru. Oni su razorili crkvu i na njenom mjestu podigli džamiju Sidi Ghanem.[5]

ZnamenitostiUredi

Džamija Sidi Ghanem je najstarija u Alžiru, druga u Sjevernoj Africi, nakon one u Tuniskom Kairuanu.[4]

Stara medina proglašena je 1992. nacionalnom baštinom.[4]Fontana - Ain Lebled je stara više od 17 vijekova, izgrađena je vladavine cara Hadrijana i još uvjek služi svrsi.[4]

IzvoriUredi

Vanjske vezeUredi