Pleuratus je bilo ime nekoliko ilirskih kraljeva.

Područje Ilirske države u vrijeme Pleuratusa III
  • Pleuratus I (Pleurias) - kralj Ilirije. Bio je na čelu države (kraljevine) kojom su prije njega vladali Bardilis i Grab. Ne zna se u kakvom su srodstvu bili. Pominje se u vezi pohoda iz 344. god. pne, kada je Filip II Makedonski upao u Iliriju, opustošio je, i vratio se sa bogatim plijenom. Kao uzrok Filipova pohoda Diodor navodi naslijeđenu mržnju prema ilirskim susjedima.

Izgleda da je jedno vrijeme bio suvladar sa Klitom. Historičar Justina u svom djelu Epitome, govori da se Aleksandar Makedonski sklonio kod ilirskih kraljeva (Illyrici reges - u množini) nakon sukoba sa ocem.

U uvjerenju da etnikom Ilir ima samo opšte značenje, savremeni historičari su i za Pleurata nastojali da utvrde plemensku pripadnost: Dardanci (Drojzen), Taulanti (Šit), pa čak i Ardijejci (Mayer).[1]

  • Pleuratus II - Prvi kralj Ilira iz dinastije Ardijejaca (260-250. god. pne.). Naslijedio ga sin Agron.[2]
  • Pleuratus III - Kralj Ilirije iz dinastije Ardijejaca, sin Scerdilaidasov, vladao od 205-180. godine p. n. e.[3] Tokom vladavine svog oca on je odvojeno vladao nad nekoliko ilirskih plemena. Skupa sa Skerdilaidusom, Rimom i Etolskim Grcima borio se protiv Filipa V Makedonskog. Nakon što je uspostavljen mir, postao je neprikosnoveni vladar Ilira od 205-180. godine p. n. e. Ostao je saveznik Rima i u narednom ratu protiv Makedonaca te je njegova lojalnost nagrađena Ilirskim teritorijama Lychnidusa (oko Ohrida) i Partina (oko Drača) koje je prethodno držao Filip. Nešto kasnije pomogao je Rimu sa svojih šezdeset brodova u konfliktu protiv Etolije. Za svoj doprinos i dosljednom savezništvu sa Rimom Pleuratus je bio bogato nagrađen. Njegov sin i nasljednik bio je Gencije.
  • Pleuratus - Princ of Ilirije, Gencijusov brat. Gencije ga je ubio iz ljubomore zbog zaruka sa Monunijusovom kćeri Etutom. Negdje se spominje kao Plator.
  • Pleuratus - Princ od Ilirije, Gencijusov sin, nakon poraza od rimskih vojnih snaga, zarobljen je sa svojim ocem i doveden u Rim.[4]

ReferenceUredi