Bitka kod Kadeša

Kraljevstvo Hetita - crvena boja
Kraljevstvo Egipta - zelena boja

Bitka kod Kadeša – 1296. godine pne., po egipatskom kalendaru - Peta Godina III Šemia Dana Devetog - se smatra za jednu od najvećih bitaka u starom veka, a spada i u prve bitke koje se mogu rekonstruisati. U toj bici su se sukobile dve velesile tog doba – Hetitsko Carstvo i Egipat. Ova bitka se vodila zbog teritorije koje pokriva današnja Sirija, oblast na kojoj se ukrštaju trgovački putevi tri kontinenta – Azije, Evrope i Afrike, i sa koje se ima potpuna kontrola pomorskih puteva u mediteranskom basenu. Kontrolu nad ovim područjem je, pored dve već pomenute velesile, u periodu od 2000. godine pne. do 1200. godine pne. želela i Asirija, kao i druge manje sile u neposrednoj blizini Sirije – kraljevstva Mitani, Amura, Vavilon i Kanaan. Svaka od tih sila je, da li u savezničkim odnosima sa drugom silom ili sama, tražila mogućnost da kontroliše taj deo teritorije.

Bitka kod Kadeša
Ramses II at Kadesh.jpg
Ramzes II na bornim kolima
Datum 1296. godine pne.
po egipatskom kalendaru:
Peta Godina III Šemia Dana Devetog
Lokacija Blizu reke Oronto (Sirija)
Ishod Status quo
Sukobljene strane
Egipat Hetiti
Komandanti i vođe
Ramzes II Muvatali II
Snage
2000 Bornih kola
16.000 pešadije
3000 Bornih kola
20.000 pešadije

Političke prilike pred bitkuUredi

Dolaskom na presto Hetitskog carstva, car Supiliumas I uspeva preporodi carstvo i pripaja teirtorije kraljevstva Mitana svojoj državi. U nekoliko manjih bitaka, Hetiti su iskoristili nezainteresovanost Egipta koji je u tom trenutku bio angažovan u sprovođenju religioznih reformi, i uspeli su, južno od Kadeša, da umanje uticaj i teritorije Egipta. Nakon smrti faraona Tutankamona, njegova udovica, najverovatnije, Akhesenamon, pokušavajući da stupi u savez sa Hetitima, traži, preko jednog od svojih sinova, od Supiliumasa I da joj jedan od njegovih sinova bude muž. Ne verujući u priču Akhesenamonovog sina, Supiliumas I, prvo šalje glasnika da se uveri u tačnost priče, pa potom i svog sina prihvatajući ponudu Tutankamonove udovice. Hetitski kraljević, na putu ka Egiptu, najverovatnije po nalogu dvojice ljudi koji su praktično vladali Egiptom, vezira Ai-a i komadanta vojske Horemheb-a, predendenata na egipatski presto, je ubijen, pa tako nije došlo do saveza Hetita i Egipta. Nekoliko decenija kasnije Seti I, drugi vladar XIX egipatske dinastije, postavio je za jedan od najvažnijih ciljeva svoje vladavine, vraćanje azijskih poseda, koji su nekada pripadali Egiptu, a samim tim i da se ojača egipatski uticaj u regiji. U svom prvom vojnom pohodu, Set I je došao do severnih granica Palastine i osvojio je zemlju Amuru i grad Kadeš, a uspeo je i da odbije napade Hetita koji su prodrli u Siriju. Nedugo zatim, Hetiti ponovo prodiru i Siriju i vraćaju grad Kadiš pod svoju upravu.

Ramzes II je došao na egipatski tron 1290. godine pne., a njegova vladavina, koja je trajala 66 godina, predstavlja, kako politički tako i kulturni vrhunac XIX dinastije. On je, početkom 1294. godine pne. odpočeo sa širenjem i jačanjem uticaja i teritorija. Napao je kraljevstvo Amuru, a samim tim i prekršio dogovor i sporazum koga je njegov otac potpisao sa Hetitima. U to vreme na čelu Hetitske kraljevine je bio vladar Muvatali II, koji je, zbog pobuna u zapadnim oblastima svog kraljevstva, obraćao manje pažnje na napredovanje Egipćana na jugu Hetitske države. Kada je ugušio pobune na zapadu, Muvatali II je sproveo veliku vojnu mobilizaciju u svih 16 provincija svoga carstva jer je uvideo da se Ramzes II sprema za veliki rat. Četiri divizije koje su nosile imena egipatskih božanstava – Divizija Set, Ptah, Pre i divizija Amon na čijem je čelu bio Ramzes II, 1294. godine pne. krenule ka gradu Kadišu.

Uvod u bitkuUredi

 
Bitka kod Kadeša
Reljef iz Ramesseum-a

Ramzes II i Muvatali II su, za ono vreme imali pod svojom komandom velike vojne snage. Pretpostavlja se da je Ramzesa II, na pohod u Aziju poveo preko 2.000 bojnih kola i oko 16.000 pešadiskih vojnika, a da je Muvatali okupio preko 20.000 pešadinaca i oko 3.000 bojnih kola, da dočeka i zaustavi Egipćane. Okosnica hetitske vojne sile je bila u formacijama bojnih kola, čiji je zadatak bio da u prvom, frontalnom naletu razbije redove neprijatelja, a da potom, u drugom naletu pešadija očisti teren od ostataka neprijateljskih vojnika. Egipatska vojska je bila sačinjena od dobro uvežbanih, ali i veoma motivisanih vojnika, jer je svaki vojnik bio dobro plaćen i imao je posebne povlastice u egipatskom društvu, a oficiri su, pored zlata koje su dobijali, imali pravo i na komad zemlje, a bilo im je dopušteno i da vojne zarobljenike zadrže kao svoje robove.

Sam tok bitke kod Kediša se može rekonstruisati iz nekoliko izvora. Prvi su prikazi bitke na reljefima u egipatskim hramovima, drugo su hetitski spisi, a treći izvor je književno delo nazvano „Pesma“, anonimnog egipatskog pesnika.

Tok bitkeUredi

Ramzes II je, sa svojom divizijom Amon, prešavši Galileju i Hannan, na obroncima brda nadomak Kadiša podigao kamp, dok su ostale tri divizije prelazile reku Oronto. Egipatski izviđači su od dva beduina saznali da se vojne snage Hetita nalaze u podučju Alepa, pa je Ramzes II zaključio da je u prednosti nad Hetitima jer su se njegove trupe već nalazile u neposrednoj blizini grada Kadiša. Nakon što su egipatske patrole, u okolini kampa divizije Amon, uhvatile dva hetitska špijuna, Ramzes II je došao do saznanja da je vojska Hetita u neposrednoj blizini i da je samim tim u velikoj taktičkoj prednosti, jer su se njegove tri divizije tek trebale priključiti diviziji Amon. Muvatali II je naredio svojoj konjanici da presretne i napadne diviziju Ra, koja se približavala Ramzesu II. Hetiti su iznenada napali i napravili pravu pometnju u egipatskim redovima, tako da je divizija Ra panično počela bežati prema kampu Ramzesa II. U poteri za vojnicima Ra divizije, hetitske snage su probile odbranu kampa i našli se u samom središtu divizije Amon i divizije Ra. Glavninu snaga Hetita su sačinjavala borna kola, koja su na malom prostoru izgubila svoju moć brzog manevrisanja, a egipatske snage su se brzo konsolidovale i počele su žestoko uzvraćati. Muvatali II je naredio svojim jedinicama da izvedu drugi udar, ali u međuvremenu su stigle dve egipatske divizije iz Kanana i odbile su napad Hetita, koji su se počeli povlačiti iza reke Oronto. Ceo sukob sa egipćanima, Muvatali II je vodio samo sa konjanicima i bornim kolima i nije jasno zašto nije u bitku uključio i pešadijske snage.

Posle sukoba, svi egipatski izvori govore o velikoj pobedi Ramzesa II, ali neke od činjenica ne govore da je to baš tako i bilo. Pre svega, odmah nakon bitke, Ramzes II nije nastavio ratni pohod već se brzo vratio u Egipat, a Muvatali II je krenuo prema jugu, a ne prema severu. Mnogo egipatskih saveznika i vazala je posle bitke kod Kadiša prešlo na stranu Hetita, a pobune koje su posle bitke bile u mnogim delovima Egipta, govore o tome da su mnogi osvojeni narodi uvideli da faraonova vojska nije nepobediva. Bitka kod Kadiša nije ništa promenila ni rešila u odnosima između Egipta i Hetita, pa se može reći da je stanje i dalje bilo status quo.

Mirovni sporazumUredi

Ramzes II i naslednik Muvatalija Hatusili III, su 1270. godine pne. sklopili mirovni sporazum, za koji je se smatra da je prvi mirovni sporazum u istoriji ljudskog društva. Sporazum koji su potpisali, Ramzes II, sa jedne i Hatusili III sa druge strane se se može svesti na četiri najvažnije tačke:

  • Nastavak mirovne i nenapadačke politke mirovnog ugovora između Muvatalija i Ramzesa II
  • Obostrana oružana pomoć u slučaju napada spoljnih neprijatelja
  • Egipat će se brinuti za mirni prelazak oko nasledstva hetitskog vladarskog prestola
  • Obostrano izručenje političkih i drugih begunaca

Po potpisivanju ovog ugovora, koji je bio uklesan na reljefe u Abu Simbelu, nastupio je period dugogogodišnjeg mira u kome su ojačali putevi međunarodne trgovine.

RezimeUredi

 
Zapis o Kadešu
Muzej u Istambulu

S kraja XIV veka pne. i početka XIII veka pne. i Egipat i Hetiti su polako počeli nazadovati i gubili su snagu i moć velesila. Hetiti su prošli kroz period gladi i tako bili oslabljeni pred napadom «naroda s mora», a Egipat se, sa druge strane, pod Ramzesom III uspeo odupreti i odbraniti od napada «naroda s mora». Period vladavine XX i XXI dinastije u Egiptu je period nazadovanja i gubljenja značaja u spoljnoj politici, a u tom periodu se Egipat i raspao na dva nezavisna dela, dok je Hetitska država prestala postojati.

Može se reći da je bitka kod Kadeša bila, u neku ruku početak kraja za obe civilizacije. Ta dva carstva nisu više nikad zasijala starom slavom na pozornici sveta. Spoljni uticaji su delovali različito na unutrašnju politiku i na razvoj događaja u obe države. Kod Hetita, spoljni uticaj je samo produbio unutrašnju krizu i dekadenciju društva, a nerealna spoljna politika Egipta je direktno uticala na propast Egipatske civilizacije jer je aristokratija počela sumnjati u svoje političke moćnike i samim time otvorila širom vrata raznim osvajačima Egipta.