Otvori glavni meni
Selimir
Datum smrti oko 652.
Titula arhont (knez) Srbije
Period oko 631-652.
Naslednik legendarni Vladin
Poreklo
Dinastija Lužičko-balkanska
Porodica
Seoba Srba na Balkan u 7. veku, prema mišljenju o položaju Bele Srbije u Lužici i Polablju

Selimir (Syllimirum) (631-652) je legendarno ime prvog vladara Srba na Balkanu.[1] Posle spajanja opisa Selimira iz Letopisa popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum i bezimenog vođe koji je doveo Srbe na Balkan iz „O upravljanju carstvomKonstantina VII Porfirogenita nastala je jedna rekonstrukcija vladavine legendarnog Selimira. Prema toj rekonstrukciji, oko 631. naslednici po imenu nepoznatog starešine plemenskog saveza Srba kod reke Elbe/Labe, braća Selimir i Drvan sazvali su skupštinu plemenskog saveza da se donese važna odluka. Na skupštini, Drvan je odlučio da prihvati ponudu Sama i priključi se njegovom plemenskom savezu u borbi protiv Avara i Franaka, a Selimir je prihvatio poziv cara Iraklija (610-641) da se preseli na Balkansko poluostrvo. Sa braćom podelio se i plemenski savez. Sa područja reke Labe/Elbe Selimir je poveo na jug deo Srba, ali i deo Dečana, Obodrita, Glomača i drugih plemena. Kretali su se verovatno zapadnim rubom Panonske nizije, u zaštiti Samovog saveza plemena i stigli na Balkan. Uz pomoć Vizantije, Selimir je na Balkanu nametnuo vlast Romanima i Slovenima, koji su došli pre srpskog plemenskog saveza. Vladao je 21 godinu, do oko 652. a stvorio je prvu državu i prvu dinastiju kod Srba na Balkanu. Na Balkanu, Selimirovi naslednici vladali su do sredine 10. veka, a ime i delo Selimira pamćeni su još 2-3 veka, to jest do zapisivanja u Letopisu popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum.

Problem imena SelimirUredi

Ime Selimira, kao vladara Južnih Slovena, verovatno Srba, koji je naselio neke Slovene, verovatno plemenski savez Srba, u zaleđe Bara, to jest Jadranskog mora, spominje se u Letopisu popa Dukljanina/Gesta regum Sclavorum. Gesta regum Sclavorum je pisani izvor koji je nastao pet vekova posle dolaska Srba na Balkansko poluostrvo, a pisan je na području Bara na osnovu usmene tradicije.[2] Selimirovo ime nije zabeleženo pre toga. Nije moguće drugim pisanim izvorom potvrditi da je postojao vladar kod Južnih Slovena u 7. veku koji se tako zvao. Takva imena (Selimir i Selomir) danas postoje kod Srba i nije nemoguće da su postojala i u 7. veku. U prilog toga da je ime vladara koji je naselio Srbe na Balkan moglo biti pamćeno 5 vekova govore dve činjenice. Prvo vladar koji je naselio Srbe na Balkan učinio je nešto izuzetno i vredno da se pamti njegovo ime. Drugo on je istovremeno bio osnivač prve dinastije kod Srba na Balkanu, a ta Lužičko-balkanska dinastija vladala je do sredine 10. veka, to jest smrti Časlava i toliko je mogla pamtiti ime svog osnivača. Ipak, kod Selimira govori se o vladaru koji je naselio Slovene/Srbe u zaleđe Jadranskog mora i mora se uzeti kao moguće da nije zapamćeno pravo ime tog vladara, to jest ime Selimir možda samo opisuje šta je po imenu nepoznati vladar učinio. On je seli(o) mir(no) Slovene/Srbe na Balkan. Zbog toga se ime može uzeti samo kao legendarno, a nije potvrđeno drugim pisanim izvorom.

Seoba Srba na Balkan i stvaranje prve državeUredi

Gesta regum Sclavorum o Selimiru piše: „Ispunio je zemlju mnoštvom Slovena i u njoj je u njegovo vreme vladao mir.”[3] Opis legendarnog Selimira kao vladara koji je naselio mnoštvo Slovena mnogobožaca na zapadni deo Balkanskog poluostrva i živeo u miru sa starosedeocima hrišćanima možda odgovara vođi koji je doveo Srbe, to jest to može biti usmeno prenošena priča o dolasku Srba u prvoj polovini 7. veka na Balkan, a zapisana u Gesta regum Sclavorum u 12. veku. Opis da nije bilo sukoba, to jest da su došljaci Sloveni, koji su bili mnogobošci, i starosedeoci Romeji, koji su bili hrišćani, sklopili mir ukazuje na sporazumno doseljavanje neke zajednice Slovena, a to odgovara Porfirogenitovom opisu da su Srbi došli na Balkan iz Bele Srbije, posle sporazuma koji su sklopili sa carem Iraklijem (610-641).[4] Posle dolaska Selimir je „voleo sve hrišćane i nije ih progonio i … sa njima je sklopio mir i počeli su da mu plaćaju danak.”[5] Možda je u vreme legendarnog Selimira srpski vladar sakupljao porez od starosedelaca. Danak koji su Romeji plaćali svome vladaru pre dolaska Slovena je porez. Tako je najlakše zamisliti da su oni Selimiru, koga je „doveo” car Iraklije, prema ugovoru počeli plaćati nekakav porez, umesto svome caru. Iraklije time nije kupio samo mir za Romeje, koji su ostali pod vlašću Selimira, nego i vernost novog saveznika, koga je doselio verovatno da štiti Romejsko carstvo od Avara, koji su bili u Panonskoj niziji. Izgleda da je Vizantija imala presudni uticaj da se kod Srba uvedu neke osnovne državne ustanove, to jest stvori država do kraja vladavine Selimir, sredinom 7. veka. Na kraju piše da je Selimir umro „dvadeset prve godine svog kraljevanja”, a nasledio ga je sin Vladin ili Vladan.[6]


Vidi jošUredi

ReferenceUredi

Izvori i literaturaUredi

Prethodnik:
(—)
Knez Srbije
(631652)
Nasljednik:
(legendarni Vladin)