Savka Javorina-Vujović

SAVKA JAVORINA-VUJOVIĆ
Mlada partizanka.jpg
Savka Javorina-Vujović
Mesto rođenja Studenci, kod Gospića
 Austrougarska
Datum smrti 19. januar 2002. (83 godina)
Mesto smrti Beograd, [[Datoteka:{{{flag alias-1992}}}|22x20px|border|Flag of Srbija]] Srbija
 SR Jugoslavija
Profesija medicinska sestra, borac, politički komesar
Članica KPJ od 1940.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Narodni heroj od 9. oktobra 1953.
Odlikovanja
Orden narodnog heroja
Partizanska spomenica 1941.

Savka Javorina-Vujović Saša (Studenci, kod Gospića, 4. avgust 1918Beograd, 19. januar 2002) je bila učesnica narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije, ličanka koja je ceo rat provela u Srbiji i Makedoniji u borbi protiv nemačkog i bugarskog okupatora, četnika i albanskih kvislinga.

Bila je politički komesar Rasinskog partizanskog odreda, Prve kosovsko-metohijske brigade i Osme srpske brigade NOVJ.

BiografijaUredi

Rođena je 4. avgusta 1918. godine u Studencima, Perušić, Gospić. Potiče iz srpske porodice. Gimnaziju je učila u Gospiću i Zagrebu, a srednju medicinsku školu u Beogradu.

U školi je došla u dodir sa omladinskim pokretom, kome je pristupila 1936. godine. Radila je u Omladinskoj sekciji Ženskog pokreta, Zadruzi mladih devojaka, docnije u društvu „Polet“ i u stručnom udruženju medicinskih sestara. Hapšena je 1937. i 1940. godine.

Posle izlaska iz zatvora, aprila 1940. godine, primljena je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije. U KPJ je primio dr. Nenad Parenta sa kojim se povezala još 1936. godine.

Ratna biografijaUredi

 
Kosovski partizanski odred na Kozjaku 1944.

Kada je počeo ustanak 1941. godine, Saša je bila sekretar partijske organizacije pri bolnicama u Beogradu. Radila je na okupljanju sanitetskih kadrova za partizanske odrede i prikupljanju sanitetskog materijala. Tada je bila i član Mesnog odbora Narodnooslobodilačkog fonda u Beogradu. Septembra 1941. godine je otišla iz Beograda u Rasinski partizanski odred. Najpre je bila borac, a zatim je kao politički komesar čete učestvovala sa ovim odredom u mnogim borbama koje su vođene na Blacu, Šiljegovcu, Ribarskoj Banji i drugim mestima.

Godine 1943. bila je član Oblasnog komiteta KPJ za Kosovo i Metohiju. Maja iste godine prebacila se na Šaru, sa grupom partizana otišla na teren Kumanova i Vranja, gde je formiran odred, a kasnije Prva kosovsko-metohijska brigada na terenu Crne Trave. Saša je postala politički komesar te brigade. Februara 1944. godine ranjena na Biljači u borbi sa bugarskim okupatorskim jedinicama.

Kosovsko-metohijska brigada koja se probijala ka Jegejskoj Makedoniji vodila je neprekidne borbe sa četnicima. Na putu od Kozjaka za Kukuš planinu, koji je trajao 25 dana, brigada je vodila 30 borbi. U vrlo teškim uslovima, u neprekidnoj borbi, čitava brigada je pokazala izvanredan heroizam. Saša, politički komesar, bila je oličenje toga heroizma. Jula 1944. godine Saša je prešla u Osmu srpsku brigadu 22. divizije, u kojoj je takođe bila politički komesar. 8. septembra 1944. oslobađali su Vranje i Vladičin Han. U decembru je došla u oslobođeni Beograd i na Čukarici formirala partijsku organizaciju. Kasnije je bila sekretar Trećeg rejonskog komiteta partije u Beogradu.

Period SFRJUredi

Godine 1946. otišla je u Zaječar i bila sekretar Sreskog i član Okružnog komiteta KPJ za Zaječar. Od 1947. do 1953. radila je u Kadrovskoj upravi Centralnog komiteta KP Srbije, u Beogradu, a od 1953. do 1955. godine je bila sekretar Sreskog komiteta SKJ za Svetozarevo.

Od 1955. godine radila je u administarciji Saveznog izvršnog veća u Beogradu.

Umrla je 2002. u Beogradu.

OdlikovanjaUredi

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovana je 9. oktobra 1953. godine.

Na predlog Crvenog krsta Jugoslavije dobila je jedno od najvećih svetskih priznanja za humanost - medalju "Florens Najtingejl".[1]

LiteraturaUredi

Vanjske vezeUredi

  1. Vladimir Mandić, Kazivanja o jugoslovenskim dobitnicama Medalje Florens Najtingejl, Drugo dopunjeno izdanje, Beograd, 1999.