Razlike između izmjena na stranici "Konstantin IV"

m/м
(preuzeto sa sr.wiki)
 
==Opsada Carigrada==
 
[[SlikaDatoteka:Greekfire-madridskylitzes1.jpg|300p300px|levoleft|minithumb|'''Grčka vatra''': Prikaz vizantijskog broda koji ''grčkom vatrom'' pali drugi brod na minijaturi iz 11—12. veka.]]
 
Dok je [[Konstans II Pogonat]] boravio na Zapadu, osnivač dinastije [[Omejadi|Omejada]], kalifa [[Muavija I]] je izgradio moćnu muslimansku flozu u istočnom Sredozemlju. Muavijin sin Jazid je [[668]]. izveo pljačkaški upad kroz vizantijsku [[Mala Azija|Malu Aziju]] koja je stigla sve do Halkedona na obali [[Mramorno more|Mramornog mora]]. Islamska flota je nakon toga iz godine u godinu osvajanjima stvarala sebi važne pomorske baze: 670. je zauzet [[Kizik]], a 672. [[Izmir|Smirna]]. Iz Kizika je od aprila 674. arabljanska ratna flota svakog leta isplovljavala i pokušavala da zauzme [[Konstantinopolj]]. Međutim, teške zime i nemogućnost snabdevanja su terali Arabljane da se svake jeseni, počevši od septembra, povuku u maloazijske zimovnike, dok sa druge strane Vizantinci nisu mogli da preduzmu odlučniji kontranapad. Najzad, u jesen 677. [[Muhamed]]ovi sledbenici su poraženi u pomorskoj bici kod Silejuma u [[Mramorno more|Mramornom moru]] zahvaljujući [[Grčka vatra|„grčkoj vatri“]], pronalasku arhitekte Kalinika iz Heliopolja. Kalinik je bio hrišćanin proteran iz [[Sirija|Sirije]] koji je nakon početka opsade potražio utočište u Carigradu. Po njegovim uputstvima Vizantijci su opremili svoje ratne brodove sifonima iz kojih su zapaljivu grčku vatru polivali na neprijateljska plovila. Muavijini ratnici su nakon teškog poraza prekinuli opsadu, a omejadska pomorska nadmoć je pri tom prekinuta za čitavu generaciju. Pored toga, vizantijska vojska je izvojevala i važnu pobedu u [[Likija|Likiji]] nakon čega je Muavija inicirao pregovore. Konstantinovi emisari ugovorili su povoljan sporazum po kome je sklopljeno primirje na 30 godina pri čemu je Kalifat morao Carstvu da isplaćuje godišnji danak u zlatu, robovima i konjima plemenite pasmine. Prilikom definitivnog sklapanja sporazuma, Muavijin naslednik [[Jazid I]] (680—683) je naredio povlačenje muslimanskih garnizona sa [[Rodos]]a i [[Kipar|Kipra]]. Međutim, kako je u Omejadskom kalifatu došlo do dinastičkih prevrata, Vizantinci se nisu pridržavali sporazuma već su nastavili upade na omejadsku teritoriju. Pored toga vizantijske vlasti su podsticale hrišćanske Jermene i sirijske brđane [[Mardajiti|Mardajite]] na borbu protiv muslimana. Najposle, kalifa [[Abd al Malik]] (685—705) je ponudio obnovu primirja po cenu ogromnog vanrednog danka od 1.000 zlatnika za svaki dan u godini, kao i 365 robova i isto toliko konja. Po prvi put od početka islamskih osvajačkih pohoda, Vizantija je bila u stanju da zaustavi dalji gubitak teritorija i čak nametne povoljno diplomatsko rešenje.