Otvori glavni meni

Izmjene

Dodana 822 bajta ,  prije 8 godina
=== Posledice pada ===
 
Poslije [[Opsada Jeruzalema (70)|pada Jeruzalema]] [[70]]. godine, Rimljani su na mestu razorenog [[Jerusalimski Hram|Hrama]] izgradili naselje sa paganskim [[oltar]]ima. Jevreji su izgnani, a teškoće i poniženja usled poraza zaoštrili su podele u razbacanim jevrejskim zajednicama. Rat[[Prvosveštenik|Prvosveštenička]] partija i njegove[[sadukeji]] povezani sa bivšim Hramom, posledicebili su takođeodstranjeni. polarizovaliRukovodeće Isusoveuloge sledbenikepreuzela je rastuća grupa učitelja, pogotovu[[farisej]]a, kadakoja je rečširila osvoju njihovimvlast odnosimakroz scelu drugimJudeju, obuhvativši jevrejske zajednice jevrejskimširom zajednicamasveta.<ref>[[Jacob Neusner]], ''Formative Judaism: Religious, Historical, and Literary Studies''. Brown Judaic Studies, No. 91. Chico, CA: Scholars Press, [[1983]].</ref> Dok su ranije glavni hrišćanski protivnici bili visoki [[sveštenici]] i Jerusalemski [[pisari]], nakon rata to postaju fariseji.<ref name="Pejgels"/> Ovo se odražava u [[evanđelje po Mateju|Evanđelju po Mateju]], hrišćanskom spisu iz tog vremena (oko [[80]]. godine), u kom se autor suočava prvenstveno sa rivalstvom farisejskih [[rabin]]a koji su se uspešno nametnuli širom jevrejskog sveta kao autoritativni tumači [[Tora|Tore]].<ref>Videti detaljne analize u: Alan F. Segal. „''Matthew's Jewish Voice''" i J. Andrew Overman. ''Matthew's Gospel's and Formative Judaism''.</ref>
 
Rat i njegove posledice su takođe polarizovali Isusove sledbenike, pogotovu kada je reč o njihovim odnosima s drugim jevrejskim zajednicama.<ref name="Pejgels"/> Nakon [[70]]. godine kršćanski pokret se brzo širio među nejevrejima (''[[Gentiles]]''), ali, na njihovu žalost, uglavnom nisu uspeli da privuku Jevreje. U posleratnoj [[Palestina|Palestini]], oko [[80]]-[[90]]. godine, Isusovi sledbenici su postali marginalna grupa protiv koje je bila vladajuća partija [[farisej]]a, koja je došla na vlast u Jerusalimu nakon rimskog rata.
[[Prvosveštenik|Prvosveštenička]] dinastija i [[sadukeji]] povezani sa bivšim Hramom, bili su odstranjeni. Rukovodeće uloge preuzela je rastuća grupa učitelja, [[farisej]]a, koja je širila svoju vlast kroz celu Judeju, obuhvativši jevrejske zajednice širom sveta.<ref>[[Jacob Neusner]], ''Formative Judaism: Religious, Historical, and Literary Studies''. Brown Judaic Studies, No. 91. Chico, CA: Scholars Press, [[1983]].</ref> Dok su ranije glavni hrišćanski protivnici bili visoki [[sveštenici]] i Jerusalemski [[pisari]], nakon rata to postaju fariseji.<ref name="Pejgels"/>
 
Mnogi od Jevreja su se osećali izdanim u svojim eshatološkim očekivanjima, usled čega se razvija nova židovska [[apokaliptička literatura]], uglavnom neortodoksna, koju karakteriše pobuna protiv Boga tvorca i svijeta koji je stvorio. Iz nje se razvijaju razni judeo-hrišćanski [[gnostički]] pravci.<ref>Jean Daniélou, ''Nuova storia delta Chiesa'', I, str. 104—105.</ref>