Razlike između izmjena na stranici "Hirkan II"

Dodano 1.016 bajtova ,  prije 9 godina
nema sažetka uređivanja
Bio je najstariji sin [[Aleksandar Janej|Aleksandra Janeja]], judejskog kralja i vrhovnog svećenika Jeruzalema. Nakon Aleksandrove smrti svjetovnu vlast je preuzela njegova udovica i Hirkanova majka [[Saloma Aleksandra]], dok je Hirkan preuzeo dužnost vrhovnog svećenika. I on i majka su, za razliku od pro-[[saduceji|saducejskog]] oca, podržavali [[farizeji|farizeje]]. Nakon majčine smrti krajem 67. pne., Hirkan je preuzeo i svjetovnu vlast, ali je nakon samo tri mjeseca godine 66. pne. svrgnut u ustanku koji je vodio njegov pro-saducejski brat [[Aristobul II]], a prilikom koga je Hirkanova, uglavnom najamnička, vojska prešla na Aristobulovu stranu.
 
Hirkanu je brat poštedio život, ali je Hirkanu njegov glavni savjetnik [[Antipater Idumejac]] tvrdio kako mu je život u opasnosti te da Aristobul samo čeka priliku da ga smakne. Hirkan se zbog toga sklonio kod N[[abatejciNabatejci|Nabatejaca]] i njihovog kralja [[Areta III|Arete III]]. Odatle je ponovno krenuo na Judeju. Tada započeti građanski rat nije imao pobjednika, sve do intervencije [[Rimska Republika|Rimljana]], koji su pod vodstvom [[Pompej]]a htjeli konsolidirati teritorije stečene na [[Bliski Istok|Bliskom Istoku]] u [[Treći mitridatski rat|Trećem mitridatskom ratu]].
 
Godine 63. pne. je Pompej u Judeju poslao [[Marko Emilije Skaur (pretor 56. pne.)|Marka Emilija Skaura]] da posreduje u sukobu. Zahvaljujući mitu od 400 talanata, Skaur je prvo odlučio u korist Aristobula te naredio Areti i Nabatejcima da povuku svoje trupe. Kada je, međutim, u Siriju došao sam Pompej, kod njega su došla izaslanstva tri frakcije - Hirkanove, Aristobulove i anti-hasmonejskih Jevreja. Pompej se, smatrajući Hirkana najslabijim i zato najovisnijim o Rimu, odlučio za njega, ali ga je postavio tek na mjesto vrhovnog svećenika. Antipater je preuzeo ''de facto'' vlast kao etnarhrimski predstavnik.
Godine 47. pne. [[Julije Cezar]] je dio svjetovne vlasti dio Hirkanu, imenovavši ga [[etnarh]]om.
 
Godine 40. pne. je, koristeći nestabilnost Rimske Republike uzrokovane sukobom [[Oktavijan August|Oktavijana]] i [[Marko Antonije|Marka Antonija]], a uz [[Partsko Carstvo|partsku]] pomoć, protiv Hirkana i Rimljana ustanak digao Aristobulov sin [[Antigon Hasmonejac]]. Hirkan je svrgnut, te su mu odsječene uši (prema nekim izvorima odgrizao ih je sam Antigon), a potom je kao zarobljenik poslan u tada partsku [[Babilonija|Babiloniju]]. Tamo je proveo četiri godine, uživajući veliko poštovanje među lokalnom jevrejskom zajednicom.
 
Izgnanstvo je potrajalo četiri godine. Kada je [[Herod Veliki]] uz rimsku pomoć preuzeo vlast nad Judejom, pozvao je Hirkana natrag. Iako mu je odavao sve počasti, prava svrha tog poteza je bila spriječavanje novog ustanka kome bi Hirkan kao legitimni vladar mogao biti vođa. Godine 30. pne. ga je pod optužbom za novu zavjeru sa Nabatejcima dao pogubiti.
 
==Literatura==