Razlike između izmjena na stranici "Luteranizam"

Obrisana 2 bajta ,  prije 6 godina
m/м
robot kozmetičke promjene
m/м (Vraćene izmjene 46.161.106.152 (razgovor) na posljednju izmjenu korisnika Legobot)
m/м (robot kozmetičke promjene)
Za razliku od [[reformatorska crkva|reformatorskih crkvi]], luterani i dalje praktikuju mnoge sakramente i liturgijsku praksu iz pre-reformatorskih crkvi.
 
Naziv „luteranac“ je prvi put u pogrdnom smislu upotrebio [[Johan Ek]] tokom debate jula 1519.<ref name=OOE796>Espín, Orlando O. and Nickoloff, James B. ''An introductory dictionary of theology and religious studies''. Collegeville, Minnesota: Liturgical Press, p. 796.</ref> Ek i drugi [[Katolička crkva|rimokatolici]] su sledili uobičajenu praksu da se [[jeres]] naziva po svom vođi, tako da su svi pobornici teologije Martina Lutera označeni kao luteranci.<ref name=ENC3>Fahlbusch, Erwin, and Bromiley, Geoffrey William, ''The Encyclopedia of Christianity, Volume 3''. Grand Rapids, Michigan: Eerdmans, 2003. p.362.</ref> Sam Martin Luter je odbacivao ovaj naziv i svoj reformatorski pokret je nazivao „jevanđeoski“ ({{jez-grč|ευαγγελιον}} - dobre vesti, [[jevanđelje]]).<ref name=OOE796/> Luteranci su i sami počeli da koriste ovaj naziv sredinom 16. veka da bi se razlikovali od ostalih reformističkih grupa ([[filipisti]], [[kalvinisti]]). Teolozi sa [[Univerzitet Hale-Vitenberg|Univerziteta u Vitenbergu]] su 1597. upotrebili za svoju crkvu naziv „luteranska“.<ref name=ENC3/>
 
== Veronauka ==
Luteranska veronauka detaljno je izložena u [[Knjiga saglasja|„Knjizi saglasja“]] (''Concordia''). Luteranci veruju u [[Sveto Trojstvo]] i [[Bogočovek|bogočovečiju]] prirodu [[Isus Hristos|Isusa Hrista]] raspetog na krstu, koji se spustio u ad, vaskrsao i [[Voznesenje|vazneo se na nebo]], da posle kraja sveta sudi živima i mrtvima. Važno mesto u doktrini zauzima koncepcija prvobitnog [[greh]]a, koji može biti otkupljen isključivo dejstvom božje [[Blagodat|blagodati]] ({{lang-la|Sola Gratia}}), koja je izražena u veri ({{lang-la|Sola Fide}}). Stoga spasenje nije u prećenju crkvenih zapovesti, nego u verovanju. Oproštaj grehova daje samo božja milost ({{lang-la|Sola Gratia}}). Glava crkve je Isus Hrist ({{lang-la|Solus Christus}}), a ne neki ovozemaljaki posrednik. Iako poriču ulogu slobodne volje u spasenju, luterani na poriču slobodnu volju u svetovnom životu, i ne veruju u [[Predestinacija|predestinaciju]]. Glavni kriterijum ispravnosti vere je Biblija ({{lang-la|Sola Scriptura}}). Dopunska svedočanstva su predanja crkvenih otaca i drugi tradicionalni izvori, ne uvek luteranski, ali uvek uz opasku da su oni samo onoliko istiniti koliko su u saglasju sa Biblijom. Isti takav kritički pristup primenjuje se na sve teološke izvore, uključujući samoga Lutera, čije se delo poštuje, ali nema kultno značenje.
 
Luteranci priznaju dve [[svete tajne]]: [[krštenje]] i [[evharistija|pričešće]]. Posredstvom krštenja ljudi postaju hrišćani. Oni se pričešćem učvršćuju u veri. Specifičnost luteranskog pričešća među crkvama zapadnog obreda je to što se vinom pričešćuju svi vernici, a ne samo sveštenici. To je u vezi sa crkvenim stavom da su sveštenici samo propovednici (pastori) u svojoj zajednici, i da se ničim ne razlikuju od običnih vernika. Luteranska crkva smatra da ima kontinuitet od apostolskih vremena. Ovo nasleđe se ne shvata kao direktno, kao na primer u pravoslavlju, već pre u duhovnom smislu.