Razlike između izmjena na stranici "Kraljevina Italija (Sveto Rimsko Carstvo)"

nema sažetka uređivanja
 
Kralj [[Oton I|Oton]], već oženjen [[Adelaide od Italije|Adelaidom]], udovicom prethodnog kralja Italije, je 961. napao kraljevstvo i krunisao se u Paviji 25. decembra. Nastavio je pohod na Rim, gde se krunisao za cara 7. februara 962. Unija kruna Italije i Nemačke sa takozvanom titulom "cara Rimljana" se pokazala stabilnom. Ovoj unije pre 1032. pridodata Burgundija, i do 12. veka u upotrebu je ušao izraz "Sveto rimsko carstvo" da se opiše. Od 961. pa nadalje, car Rimljana je obično bio kralj Italije i Nemačke, iako su carevi nekada imenovali svoje naslednike da vladaju u Italiji, a povremeno su italijanski biskupi i plemići izabrali kralja po svojoj volji nasuprot onome u Nemačkoj. Nepostojanje italijanskog monarha je dovelo do brzog nestanka centralne vlasti u [[razvijeni srednji vek|razvijenom srednjem veku]], ali ideja da je Italija bila kraljevstvo u okviru carstva je opstala i carevi su često pokušavali da nametnu svoju volju na [[italijanski gradovi-države|italijanske gradove-države]]. zbog toga su ratovi [[Gvelfi i Gibelini|gvelfa i gibelina]], anticarističke i carističke stranke bili odlika italijanske politike u periodu od 12. do 14. veka. [[Lombardski savez]] je bio najpoznatiji primer ove situacije; iako nije bio separatistički pokret, on je otvoreno osporavao careve zahteve za vlašću.
 
Do 15. veka, moć gradova-država je bila uglavnom slomljena. Niz [[ratovi u Lombardiji|ratova u Lombardiji]] od 1423. do 1454. su dalje smanjili broj zaraćenih država u Italiji. Sledećih četrdeset godina su bile relativno mirne u Italiji, ali 1494. Apeninsko poluostrvo je napala [[Kraljevina Francuska|Francuska]]. [[Italijanski ratovi]] su trajali sve do 1559. kada je kontrola nad većinom italijanskih država prešla u ruke kralju [[Felipe II od Španije|Filipu II od Španije]]. [[Westfalski mir]] iz 1648. je formalno okončao vlast careva Svetog rimskog carstva u Italiji. Međutim, španski ogranak dinastije [[Habsburg|Habzburg]]—iste dinastije čiji je drugi ogranak davao careve Svetog rimskog carstva—je nastavilo da vlada većim delom Italije sve do [[Rat za špansko nasleđe|Rata za špansko nasleđe]] (1701–14). Posle [[Imperijalne reforme|Imperijalnih reformi]] iz 1495–1512, Kraljevina Italija je odgovarala [[Carska okružja|teritorijama južno od Alpa]]. Zakonski je car održavao svoj interes u njima kao nominalni kralj i vladar, ali vlast na „kraljevstvom” se sastojala tek od specijalnih izazslanika koje je car imenovao i guvernera koje je on ivenovam da vladaju u njegovim italijanskim državama. Habzburška vlast u Italiji je došla do svog kraja u [[Borbe u Italiji u okviru Francuskih revolucionarnih ratova|pohodima francuskih revolucionara]] 1792–97, kada je osnovan niz [[FrancsukeFrancuske vazalne republike|vazalnih republika]]. Sveto rimsko carstvo je raspustio 1806. poslednji car [[Franz II od Svetog Rimskog Carstva|Franc II]], posle svog poraza od [[Napoleon I Bonaparte|Napoleona]] u [[Bitka kod Austerlitza|bici kod Austerlijca]].
 
{{Commonscat|Kingdom of Italy (Holy Roman Empire)}}
{{U začetku}}
{{Normativna kontrola}}
 
[[Kategorija:Historija Italije]]
[[Kategorija:Države Svetog Rimskog Carstva]]
[[Kategorija:Historija Italije po periodima]]
[[Kategorija:Srednjovjekovne države]]
[[Kategorija:Novovjekovne države]]
[[Kategorija:Bivše države u Evropi]]