Razlike između izmjena na stranici "Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija"

nema sažetka uređivanja
Jugoslavija nije kao ostale države istočne i centralne Evrope izabrala kurs zavisnosti od [[Sovjetski Savez|Sovjetskog Saveza]], i nije bila član [[Varšavski pakt|Varšavskog pakta]] niti [[NATO]]a, što ju je činilo specifičnom u odnosu na druge države.<ref>{{cite web| author=Tim Judah| url=http://www.bbc.co.uk/history/worldwars/wwone/yugoslavia_01.shtml| title=Yugoslavia: 1918 - 2003| date=17. veljače 2011| publisher=BBC| accessdate=6. svibnja 2013}}</ref> Upravo zbog tog balansa između istoka i zapada, uživala je visoki ugled u svetu.
 
== Privreda i obrazovanje ==
Uprkos zajedničkom početku, privreda socijalističke Jugoslavije je bila mnogo drugačija od privreda Sovjetskog Saveza i drugih istočnoevropskih socijalističkih država, posebno nakon [[Informbiro|jugoslovensko-sovjetskog razlaza]]. Preduzeća nisu bila državno, već [[društveno vlasništvo]] i njima su upravljali radnici putem [[Radničko samoupravljanje|samoupravljanja]]. Tokom Drugog svetskog rata infrastruktura Jugoslavije je bila uništena. Čak su i najrazvijeniji delovi države bili uveliko ruralni, a ono malo industrije u državi je bili uglavnom oštećeno ili uništeno.
 
 
Državnici SFRJ su sa predstavnicima Evropske ekonomske zajednice potpisali dva trgovinska sporazuma: Sporazum o saradnji i Protokol o trgovini kao i dva finansijska protokola, a organizovano je i devet sastanka saveta za saradnju SFRJ i EEZ na ministarskom nivou.<ref>[http://www.vladimirpavicevic.info/tekstovi/dvadeset_godina_od_pada_berlinskog_zida.pdf Mr Vladimir Pavićević: Dvadeset godina od pada Berlinskog zida, strana 3]</ref>
 
Nepismenost u državi spala je sa 50 % 1921. na manje od 10 % 1981. Iste godine, oko trećina stanovništva završila je sekundarno obrazovanje a 6 % završilo sveučilište ili steklo visoku stručnu spremu.<ref name="Yugoslavia"/> 1918., u Jugoslaviji je bilo samo tri sveučilišta: u Ljubljani, Zagrebu i Beogradu. Do 1980-ih, broj sveučilišta u zemlji porastao je na 17, dok je prosječan godišnji broj polaznika visokog obrazovanja dosegnuo 400.000 studenata, od kojih su preko 45 % bili žene.<ref name="Yugoslavia"/> 1981., udio aktivnog stanovništva bio je 8.779.735 ili 43,4 %,<ref>[[#Feldbauer|Feldbauer 1988.]], str. 117</ref> a od toga je 2.602.122 radilo u poljoprivredi i ribarstvu, 2.209.698 u industriji i rudarstvu, 689.297 u građevinarstvu, 589.169 u trgovini a 445.367 u prometu i vezama.<ref>[[#Feldbauer|Feldbauer 1988.]], str. 121</ref>
 
1984. zabilježen je izvoz robe od 2.643.333 milijuna dinara, od toga najviše u SSSR (739.655 milijuna dinara), Zapadnu Njemačku (219.410 milijuna dinara), Italiju (222.739 milijuna dinara), Čehoslovačku (145.675 milijuna dinara) i SAD (113.938 milijuna dinara). Ipak, uvoz je bio veći, 3.080.197 milijuna dinara. Najviše se uvozilo robe iz SSSR-a (519.595 milijuna dinara), Zapadne Njemačke (386.743 milijuna dinara), Iraka (317.197 milijuna dinara), Italije (231.585 milijuna dinara), Čehoslovačke (173.513 milijuna dinara) i SAD-a (163.266 milijuna dinara).<ref>[[#Feldbauer|Feldbauer 1988.]], str. 171</ref>
 
Valuta SFRJ je bio [[jugoslovenski dinar]].
== Obrazovanje ==
Nepismenost u državi spala je sa 50 % 1921. na manje od 10 % 1981. Iste godine, oko trećina stanovništva završila je sekundarno obrazovanje a 6 % završilo sveučilište ili steklo visoku stručnu spremu.<ref name="Yugoslavia"/> 1918Do 1945., una Jugoslavijiteritoriji jeJugoslavije bilopostojala samosu tri sveučilištauniverzitetea: Univerzitet u LjubljaniZagrebu (osnovan 1669), ZagrebuUniverzitet iu Beogradu (osnovan 1808.) i univerzitet u Ljubljani (osnovan 1919, kao prvi u Jugoslaviji). Do 1980-ih, broj sveučilišta u zemlji porastao je na 17, dok je prosječan godišnji broj polaznika visokog obrazovanja dosegnuo 400.000 studenata, od kojih su preko 45 % bili žene.<ref name="Yugoslavia"/> 1981., udio aktivnog stanovništva bio je 8.779.735 ili 43,4 %,<ref>[[#Feldbauer|Feldbauer 1988.]], str. 117</ref> a od toga je 2.602.122 radilo u poljoprivredi i ribarstvu, 2.209.698 u industriji i rudarstvu, 689.297 u građevinarstvu, 589.169 u trgovini a 445.367 u prometu i vezama.<ref>[[#Feldbauer|Feldbauer 1988.]], str. 121</ref>
 
=== Filmska umjetnostUniverziteti ===
[[File:Belgradelawschool.jpg|thumb|right|Zgrada Univerzitete u Beogradu]]
[[File:Univerza Ljubljana.jpg|thumb|right|Zgrada Univerziteta u Ljubljni]]
U SFRJ su osnovani:<ref name="uniej">[[Enciklopedija Jugoslavije]], ''Jugoslavija'', ''Nauka'', S. 510 </ref>
*[[Sarajevski univerzitet]] (1949)
*[[Univerzitet svetog Ćirila i Metodija|Univerzitet u Skoplju]] (1949)
*[[Novosadski univerzitet]] (1960)
*[[Niški univerzitet]] (1965)
*[[Prištinski univerzitet]] (1970)
*[[Univerzitet umetnosti u Beogradu]] (1973)
*[[Riječki univerzitet]] (1973)
*[[Splitskiuniverzitet]] (1974)
*[[Titogradski univerzitet]] (1974
*[[Banjalučki univerzitet]] (1975)
*[[Mariborski univerzitet]] (1975)
*[[Osiječki univerzitet]] (1975)
*[[Kragujevački univerzitet]] (1976)
*[[Tuzlanski univerzitet]] (1976)
*[[Bitoljski univerzitet]] (1979)
 
== Umjetnost ==
=== Raspad SFRJArhitektura ===
{{Glavni|Jugoslavenska arhitektura}}
SFR Jugoslavija je u umjetničkom i arhitektonskom smislu bila snažno orijentirana na [[Moderna arhitektura|modernizam]], koji se primjenjuje u projektiranju dispanzera, bolnica, škola, javnih ustanova, a prvenstveno objekata kolektivnog stanovanja.
Tokom pedesetih pa do kraja sedamdeseti godina XX vijeka trebalo je izgraditi ogroman broj objekata, a da to bude efikasno i jeftino. Glavni finansijer bila je država, čiji se interes zasnivao na jeftinoj gradnji. U ono vrijeme nije se mnogo mislilo na termiku, energija je bila pristupačna i jeftina. Te je uslove najbolje ispunjavao beton kojim su izgrađena brojna naselja i novi gradovi ([[Novi Beograd]], [[Novi Zagreb]]). Primjena [[beton]]a nije bila posljedica neke filozofije ili ideologije, već iz krajnje praktičnih razloga. Armirani beton je primijenjen u 95% slučajeva.<ref>[https://scindeks-clanci.ceon.rs/data/pdf/0354-6055/2015/0354-60551541069A.pdf Razgovor o brutalizmu - Razgovor sa arhitektom Ljupkom Ćurčićem]</ref> Zbog toga je [[Brutalizam|Brutalna arhitektura]], kao dio moderne, bila vodeći stil, kada je tokom sedamdesetih i osamdesetih u dobrom dijelu zamjenjuje [[Postmoderna arhitektura]].
 
Socrealizam u arhitekturi primijenjivan je isključivo u izgradnji spomenika Narodnooslobodilačke borbe. Izgrađeno ih je oko 15 000. Tokom Raspada Jugoslavije, uništeno je ili izmešteno na hiljade spomenika.<ref name="Nyebil>{{Cite web |url=http://www.spomenikdatabase.org/mostar |title=Donald Nyebil: Partisan Memorial Cemetery in Mostar (Partizansko Groblje u Mostaru) |work= Spomenik Database|accessdate=12. 9. 2017}}</ref>
 
=== Filmska umjetnost ===
[[Datoteka:Palmed'or.jpg|thumb|desno|225px|Film ''[[Otac na službenom putu]]'' osvojio je 1985. [[Zlatna palma|Zlatnu palmu]]]]
SFRJ je razvijala kinematografiju počevši od 1950-ih. Najznačajniji filmski studiji bili su [[Jadran film]] u Zagrebu i [[Avala film]] u Beogradu. Najslavniji glumci bili su [[Danilo Bata Stojković|Danilo 'Bata' Stojković]], [[Ljuba Tadić]], [[Bekim Fehmiu]], [[Fabijan Šovagović]], [[Mustafa Nadarević]], [[Bata Živojinović]], [[Boris Dvornik]], [[Pavle Vujisić]], [[Ljubiša Samardžić]], [[Miodrag Petrović Čkalja]], [[Dragomir Bojanić Gidra]], [[Nikola Simić]],
Najpopularniji žanr je neko vrijeme bio [[partizanski film]], kao što su ''[[Valter brani Sarajevo]]'', ''[[U gori raste zelen bor]]'' ili ''[[Abeceda straha]]'', među kojima su bili i vrlo skupi filmovi sa međunarodnim glumcima, kao što je ''[[Sutjeska (film)|Sutjeska]] '' u kojoj je [[Richard Burton]] glumio Tita, i ''[[Bitka na Neretvi (film)|Bitka na Neretvi]]'' u kojoj su glumili [[Orson Welles]] i [[Yul Brynner]]. Međutim, takav se žanr s vremenom zasitio te su se javljali drugačiji filmovi o Drugom svjetskom ratu, kao što je kontroverzna ''[[Okupacija u 26 slika]]''. 1980-ih kinematografija SFRJ je doživjela malu renesansu popularnim komedijama ''[[Ko to tamo peva]]'', ''[[Maratonci trče počasni krug]]'' i ''[[Balkanski špijun]]'', u sva tri koja je glumio Danilo Stojković, kao i primjerom iz ZF žanra - ''[[Gosti iz galaksije]]'' - i prvim dugometražnim animiranim filmom, ''[[Čudesna šuma]]''. Također, mladi redatelj [[Emir Kusturica]] počeo je snimati zapažene filmove, među kojima su i ''[[Sjećaš li se Dolly Bell?]]'' te ''[[Otac na službenom putu]]'', koji je 1985. osvojio [[Zlatna palma|Zlatnu palmu]].
 
[[File:Miroslav Cerar 1964b.jpg|mini|desno|Miroslav Cerar na konju sa hvataljkama, na spravi na kojoj je bio neprikosnoven desetak godina]]
=== Raspad SFRJ ===
== Sport ==
==== Individualni sportovi ====
Gimnastičar [[Miroslav Cerar]] na [[Olimpijske igre|Olimpijskim igrama (OI)]], [[Svjetsko prvenstvo|Svjetskim prvenstvima (SP)]] i [[Evropsko prvenstvo|Evropskim prvenstvima (EP)]] osvojio je: 16 zlatnih, 5 srebrne i 9 bronzanih medalja, od toga 9 na konju sa hvataljkama. Na ovoj spravi poražen je samo dva puta. Dvostruki je prvak Evrope u višeboju.<ref name="hof">{{Cite web |url=http://www.ighof.com/honorees/honorees_cerar.html |title=Miroslav Cerar |work=International Gymnastics Hall of Fame |accessdate= 15. 2. 2018}}</ref>
 
Svoju blistavu karijeru u [[Streljaštvo|streljaštvu]] (vazdušni pištolj, malokalibarski pištolj) [[Jasna Šekarić]] počela je osvajanjem zlatne medalje na Evropskom prvenstvu 1986. Ukupno je osvojila 29 medalja na prestižnim takmičenjima, računajući i [[Mediteranske igre]]. Tri puta je bila svjetska prvakinja ([[Budimpešta]] 1987, [[Sarajevo]] 1989. i [[Milano]] 1994.), a četiri puta evropska šampionka (Espo 1986, [[Mančester]] 1991, Budimpešta 1992, Budimpešta 1996, Beograd 2005).<ref name="Jasna">{{Cite web |url=https://www.issf-sports.org/shooters/shooter.ashx?personissfid=SHYUGW1712196501 |title=Jasna Šekarić |work= |accessdate= 15. 2. 2018}}</ref> Tri puta, 1990, 1995. i 2005. je proglašavana za najboljeg strelca u svetu, a 2000. godine Međunarodna sportska streljačka federacija (ISSF) ju je proglasila za najboljeg strijelca svijeta 20. vijeka. Nastupala je na 7 Olimpijada: SFRJ (1 zlatna u Seulu 1988.), [[SR Jugoslavija]], odnosno [[Srbija i Crna Gora]] i [[Srbija]].
 
[[Mima Jaušovec]] je u tenisu prva osvojila jedan [[Grand Slam]] turnir, [[Rolan Garos]], 1977. Na istom turniru slijedeće, 1978 godine bila je pobjednik u dubl konkurenciji. Za vrijeme svoje karijere [[Monika Seleš]] osvojila je 9 Grand Slam turnira, (od toga 5 kao reprezentativka SFRJ), postavši najmlađa teniserka koja je osvojila Otvoreno prvenstvo Francuske 1990. godine (16,5 godina). Bila je dominantna teniserka 1991. i 1992. Sa reprezentacijom je 1991. god osvojila Hopman Kup. U muškom tenisu, Jugoslavija je imala dvojicu finalista, [[Željko Franulović]] 1970. u Parizu i [[Nikola Pilić]] 1973. takođe u Parizu.<ref>Deutsche Welle Croatian language service 19 July 2010 [http://www.dw.de/dw/article/0,,5813309,00.html Nikola Pilić – 'Prus sa Balkana']</ref>
 
Tokom sedamdesetih godina dvojica jugoslavenskih boksera, [[Mate Parlov]] i [[Marijan Beneš]], bili su višestruki šampionisvjetski i evropski prvaci. Mate Parlov osvojio je 1972. god. zlatnu medalju na Olimpijadi u [[Meksiko|Meksiku]], Svjetskom prvenstvu 1974 u [[Havana|Havani]] i dvije titule evropskog prvenstvaprvaka u [[Madrid]]u 1971. i [[Beograd]]u 1973. KasnijeBeneš je iprvak Evrope bio u Beogradu 1973. Profesionalni prvak Evrope postao je 1979. a titulu je odbranio 4 puta. Kasnije su zlatne medalje na OI osvojili [[Slobodan Kačar]] u poluteškoj kategoriji postao svjetski(Moskva 1980.). i Anton Josipović u Los Anđelesu 1984. Tadija Kačar osvoji je 4 srebrne medalje na OI, SP i EP. Miodrag Perunović bio je prvak Balkana 1980. prvak Mediterana i prvak Evrope 1979., vicešampion svijeta 1978. i vicešampion Evrope 1981. kao i interkontinentalni šampion u IBF verziji u profesionalnom boksu od 1989. do 1992.
==== Kolektivni sportovi ====
 
Jugoslavenski šahisti su kao reprezentacija 1950 godine na Olimpijadi u [[Dubrovnik]]u osvojili osvojili zlatnu medalju. U narednom periodu do 1974. godine osvajali su 6 srebrnih i 5 bronzananih medalje. Reprezentaciju je na prvoj ploči 13 puta predvodio [[Svetozar Gligorić]].<ref name="Chessbase">[http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=8411 Svetozar Gligorić: 2 February 1923 – 14 August 2012]. Chessbase. Retrieved on 2012-11-10.</ref> Mladi [[Borislav Ivkov]] i [[Bojan Kurajica]] bili su omladinski prvaci svijeta.
 
[[Vaterpolo reprezentacija Jugoslavije]] je osvojila tri zlatne olimpijske medalje (Meksiko 1968, Los Anđeles 1984, Seul 1988), i četiri srebrne medalje ([[Helsinki]] 1952, [[Melburn]] 1956, [[Tokio]] 1964, [[Moskva]] 1980.) Osvojila je dva Svjetska prvenstva ([[Madrid]] 1986, [[Pert]] 1991) i dva treća ([[Beograd]] 1973, [[Berlin]] 1978.). Evropski prvaci bili su 1991. god., drugo mjesto osvajali su 7 puta i treće mjesto 4 puta. [[HAVK Mladost|Vaterpololo klub Mladost]] i [[VK Partizan]] bili su po 7 puta prvaci Evrope. Poznati igrači: [[Ozren Bonačić]], [[Ivo Trumbić]], [[Mirko Sandić]], [[Zoran Janković (vaterpolista)|Zoran Janković]], [[Igor Milanović]]. Reprezentativac [[Ratko Rudić]] imao je blistavu trenersku karijeru.
 
[[Košarkaška reprezentacija Jugoslavije]] svoju prvu medalju na SP osvojila je 1963. Nakon toga na SP do 1990. redovno su osvajali neku od medalja. Prvi put postala je prvak svijeta 1970. u [[Ljubljana|Ljubljani]], a zbog rezultata postignutih do 1992, smatrala se drugom velesilom u međunarodnoj košarci, odmah iza [[SAD|Sjedinjenih Američkih Država]]. Osvojila je 4 olimpijske medalje i 13 na Evropskim prvenstvima (5 puta prvaci). Poznati igrači: [[Dražen Dalipagić]], [[Dragan Kićanović]]. [[Krešimir Ćosić]], [[Radivoj Korać]], [[Dražen Petrović]], [[Vinko Jelovac]], [[Ivo Daneu]] (prema broju postignutih koševa), zatim [[Rato Tvrdić]], [[Nikola Plećaš]], [[Zoran Slavnić]], te [[Vlade Divac]], [[Dino Rađa]] i [[Toni Kukoč]] koji su karijeru nastavili u [[NBA]] ligi.
 
[[Nogometna reprezentacija Jugoslavije]] postigla je najbolje rezultate 1960. i 1968: dva puta drugo mjesto na prvenstvima Evrope (porazi u finalima od SSSR i Italije) i četvrto mjesto na prvenstvu svijeta u Čileu 1962. Iz toga vremena su: [[Dragoslav Šekularac]], [[Milan Galić]], [[Velibor Vasović]], [[Josip Skoblar]], [[Dragan Džajić]], [[Ivica Osim]].
Omladinska reprezentacija bila je prvak svijeta 1987. u [[Čile]]u. U toj reprezentaciji igrali su: [[Robert Jarni]], [[Siniša Mihajlović]], [[Zvonimir Boban]], [[Robert Prosinečki]], [[Predrag Mijatović]].
 
Najveće simpatije u Jugoslaviji uživao je Olimpijski tim, osvajač tri srebrne, jedne zlatne i jedne bronzane medalje. U istoriju su ušle dvije utakmice protiv SSSR-a na Olimpijadi u Helsinkiju 1952. U prvoj utakmici Jugoslaveni su 15 minuta prije kraja vodili sa 5:1, a Sovjeti su izjednačili na 5:5. U ponovljenoj utakmici u Tampereu Jugoslavija je pobijedila 3:1. Sastav Jugoslavije: [[Vladimir Beara]], [[Branko Stanković]], [[Tomislav Crnković]], [[Zlatko Čajkovski]], [[Ivica Horvat]], [[Vujadin Boškov]], [[Tihomir Ognjanov]], [[Rajko Mitić]], [[Bernard Vukas]], [[Stjepan Bobek]], [[Branko Zebec]]. Radio prenose ovih utakmica preko zvučnika montiranih na na stubove javne rasvjete u čitavoj Jugoslaviji vodio je [[Radivoje Marković]].
Najveći klupski uspjeh ostvarila je Crvena Zvezda 1991. Osvajajući prvo mjesto u Liga prvakaKupu Evrope. Krajem godine, pobjedom nad čileanskim Kolo-Kolo postala je prvak svijeta. Poartizan je 1966. bio finalista Kupa Evrope i izgubio od Reala 2:1. Zagrebački Dinamo je 1967. Osvojio Kup sajamskih gradova (kasnije Kup kupova, današnja Liga Evrope). Jugoslavija je 1976. bila domaćin UEFA Lige nacija, kao prva zemlja van Zapadne Evrope.
 
== Raspad SFRJ ==
{{Main|Raspad SFRJ}}
{| {{prettytable}} align="left"
| align=right | 92.6
|}
[[File:Miroslav Cerar 1964b.jpg|mini|desno|Miroslav Cerar na konju sa hvataljkama, na spravi na kojoj je bio neprikosnoven desetak godina]]
== Sport ==
Gimnastičar [[Miroslav Cerar]] na [[Olimpijske igre|Olimpijskim igrama (OI)]], [[Svjetsko prvenstvo|Svjetskim prvenstvima (SP)]] i [[Evropsko prvenstvo|Evropskim prvenstvima (EP)]] osvojio je: 16 zlatnih, 5 srebrne i 9 bronzanih medalja, od toga 9 na konju sa hvataljkama. Na ovoj spravi poražen je samo dva puta. Dvostruki je prvak Evrope u višeboju.<ref name="hof">{{Cite web |url=http://www.ighof.com/honorees/honorees_cerar.html |title=Miroslav Cerar |work=International Gymnastics Hall of Fame |accessdate= 15. 2. 2018}}</ref>
 
Svoju blistavu karijeru u [[Streljaštvo|streljaštvu]] (vazdušni pištolj, malokalibarski pištolj) [[Jasna Šekarić]] počela je osvajanjem zlatne medalje na Evropskom prvenstvu 1986. Ukupno je osvojila 29 medalja na prestižnim takmičenjima, računajući i [[Mediteranske igre]]. Tri puta je bila svjetska prvakinja ([[Budimpešta]] 1987, [[Sarajevo]] 1989. i [[Milano]] 1994.), a četiri puta evropska šampionka (Espo 1986, [[Mančester]] 1991, Budimpešta 1992, Budimpešta 1996, Beograd 2005).<ref name="Jasna">{{Cite web |url=https://www.issf-sports.org/shooters/shooter.ashx?personissfid=SHYUGW1712196501 |title=Jasna Šekarić |work= |accessdate= 15. 2. 2018}}</ref> Tri puta, 1990, 1995. i 2005. je proglašavana za najboljeg strelca u svetu, a 2000. godine Međunarodna sportska streljačka federacija (ISSF) ju je proglasila za najboljeg strijelca svijeta 20. vijeka. Nastupala je na 7 Olimpijada: SFRJ, [[SR Jugoslavija]], odnosno [[Srbija i Crna Gora]] i [[Srbija]].
 
[[Mima Jaušovec]] je u tenisu prva osvojila jedan [[Grand Slam]] turnir, [[Rolan Garos]], 1977. Na istom turniru slijedeće, 1978 godine bila je pobjednik u dubl konkurenciji. Za vrijeme svoje karijere [[Monika Seleš]] osvojila je 9 Grand Slam turnira, (od toga 5 kao reprezentativka SFRJ), postavši najmlađa teniserka koja je osvojila Otvoreno prvenstvo Francuske 1990. godine (16,5 godina). Bila je dominantna teniserka 1991. i 1992. Sa reprezentacijom je 1991. god osvojila Hopman Kup. U muškom tenisu, Jugoslavija je imala dvojicu finalista, [[Željko Franulović]] 1970. u Parizu i [[Nikola Pilić]] 1973. takođe u Parizu.<ref>Deutsche Welle Croatian language service 19 July 2010 [http://www.dw.de/dw/article/0,,5813309,00.html Nikola Pilić – 'Prus sa Balkana']</ref>
 
Tokom sedamdesetih godina dvojica jugoslavenskih boksera, [[Mate Parlov]] i [[Marijan Beneš]], bili su višestruki šampioni. Mate Parlov osvojio je 1972. god. zlatnu medalju na Olimpijadi u [[Meksiko|Meksiku]], Svjetskom prvenstvu 1974 u [[Havana|Havani]] i dvije titule evropskog prvenstva u [[Madrid]]u 1971. i [[Beograd]]u 1973. Kasnije je i [[Slobodan Kačar]] u poluteškoj kategoriji postao svjetski šampion.
 
Jugoslavenski šahisti su kao reprezentacija 1950 godine na Olimpijadi u [[Dubrovnik]]u osvojili osvojili zlatnu medalju. U narednom periodu do 1974. godine osvajali su 6 srebrnih i 5 bronzananih medalje. Reprezentaciju je na prvoj ploči 13 puta predvodio [[Svetozar Gligorić]].<ref name="Chessbase">[http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=8411 Svetozar Gligorić: 2 February 1923 – 14 August 2012]. Chessbase. Retrieved on 2012-11-10.</ref> Mladi [[Borislav Ivkov]] i [[Bojan Kurajica]] bili su omladinski prvaci svijeta.
== Vidi također ==
* [[Jugonostalgija]]