Razlike između izmjena na stranici "Pljačka Damiette (853)"

nema sažetka uređivanja
m/м (robot kozmetičke promjene)
 
{{Infokutija vojni sukob
|sukob = Pljačka Damiette
|slika = Byzantine-Arab naval struggle.png
|opis_slike = Karta bizantsko-arapskih pomorskih sukoba u Mediteranu od 7. do 11. vijeka
|dio = [[Bizantsko-arapski ratovi|Bizantsko-arapskih ratova]]
|datum = 22–23. maj 853
|mjesto = [[Damietta]], [[Egipat]]
|rezultat = bizantska pobjeda
|strana1 = [[Bizantsko Carstvo]]
|strana2 = [[AbasidskoAbasidski CarstvoKalifat]]
|komandant1 = "Ibn Qatuna"
|komandant2 = nema
|snaga1 = 85 brodova, 5,0005000 ljudi
|snaga2 = nema
}}
 
'''Pljačka Damiette''' 853. godine je bio veliki prepad na grad [[Damietta]] u [[Abasidski Kalifat|abasidskom]] [[Egipat|Egiptu]] koga je za vrijeme [[Bizantsko-arapski ratovi|bizantsko-arapskih ratova]] izvela [[bizant]]ska ratna mornarica. Predstavljala je prvu ozbiljniju ofenzivnu akciju bizantskih pomorskih snaga nakon nekoliko decenija u kojima su Arapi imali inicijativu, odnosno zauzeli bizantske posjede na [[Sicilija|Siciliji]] i [[Krit|Kreti]] i nakon toga stekli mogućnost da gotovo nekažnjeno napadaju sjeverne obale [[Mediteran]]a. Bizantinci su prikupili flotu od 300 brodova koju su podijelili u tri grupe i poslali da napadaju arapske luke na obalama Istočnog Mediterana. Grupa kojom je komandirao flotovođa koji se u arapskim izvorima navodi kao "Ibn Qatuna" je napala Damiettu, iskoristivši to što je tamošnji garnizon otišao u [[Fustat]], na veliku proslavu koju je organizirao guverner Egipta Anbasa ibn Ishaq al-Dabbi. Bizantinci su zauzeli nebranjenu luku te je podvrgli dvodnevnoj pljački i pustošenju; kada su je napustili, sa sobom su poveli oko 600 arapskih i koptskih žena, ali i obilne namirnice i ratnu opremu namijenjenu [[Kretski Emirat|Kretskom Emiratu]]. Potom su otplovili na istok, te zauzeli i uništili tvrđavu Ushtun, gdje su uništene brojne opsadne sprave.
 
Iako je prepad na Damiettu predstavljao jedan od rijetkih bizantskih uspjeha u tom periodu, o njemu nema ni slova u bizantskim izvorima. Historičari špekuliraju kako je razlog za to neprijateljstvo kasnijih bizantskih kroničara prema caru [[Mihailo III (bizantski car)|Mihailu III]]. Arapski izvori, pak, tvrde da je napad pokazao koliko su, usprkos decenijama dominacije Mediteranom, arapske luke ranjive na napade kršćana sa sjevera, te je potakao obnovu egipatske mornarice koja će svoj vrhunac dobiti pod [[Fatimidi]]ma.
 
 
== Izvori ==
{{reflist|2}}
 
== Literatura ==