Razlike između izmjena na stranici "Nikola Strajnić"

m/м
Dodat tekst
m/м (Izmene)
m/м (Dodat tekst)
|caption=''Profesor Strajnić, 2013.''
}}
Nikola Strajnić rođen je 11. V 1945. godine u Popovcu (Baranja, NR Srbija, DF Jugoslavija). Studije Jugoslavenskih jezika i književnosti i Filozofije završio je 1969. godine na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, gde je i magistrirao i doktorirao sa temom o Momčilu Nastasijeviću.
Prof.Predavao drje '''NikolaTeoriju Strajnić'''književnosti ([[Popovac]],i [[11.Svetsku V.]]i komparativnu [[1945]])književnost na univerzitetima u Osijeku, profesorZagrebu, svjetskeNovom Sadu [[književnost]]i naBanja Luci. Na filozofskimFilozofskom fakultetimafakultetu u [[Novi Sad|Novom Sadu]] iosnovao [[Banjaluka|Banjaluci]]je Katedru za komparativnu književnost 2000. godine. Bavi se [[esejistika|esejistikom]], [[književna kritika|književnom kritikom]] iz domaće i strane književnosti. Objavio je više esejističkih i književnokritičkih knjiga i knjiga pjesama. Do [[Raspad SFRJ|raspada Jugoslavije]] živio je i radio u [[Osijek]]u, a otad živi u [[Sremski Karlovci|Sremskim Karlovcima]].
Za književni, kulturni i naučni rad dobio je nekoliko visokih međunarodnih i domaćih priznanja i nagrada.
Prevođen je na engleski, poljski, slovenački, nemački, rumunski i ruski.
Predsednik je Društva književnika Vojvodine.
Objavio je sledeće knjige: Poezija ili optimizam (studija o Branku Miljkoviću), 1972; ''Zvjezdani sati'' (pesme) 1975; „''Jasike bele''“ (studija o Momčilu Nastasijeviću), 1978; ''Oči zemne'' (pesme), 1981; ''Pepeo svoj razdajem'' (pesme), 1982; ''Vid i riječ'' (studije), 1984; ''Vožnja u krug'' (pesme), 1990; ''Haire'' (eseji), 1991; ''Zamah i mirovanje'' (eseji o pesništvu Jovana Zivlaka), 1993; ''Pesme'', 1993; ''Preko'' (studija o Novalisovim Himnama noći), 1993; ''Karlovačke pesme'', 1994; ''Anđeoski pesnik Rajner Marija Rilke'' (o Devinskim elegijama R. M. Rilkea), 1995; ''Stari grčki liričari'' (eseji), 1999; ''Karlovački eseji'', 1999; ''Srce pčele'' (pesme), 2000; ''Milić od Mačve'' (monografija), 2001; ''Na gozbi kod boga'' (studije), 2002; ''Tri dijaloga'', 2002; ''Plavi dah šume'' (izabrane pesme), 2004; ''Umetnost kao publika'' (dijalozi), 2004; ''Ogledi iz klasične književnosti'', 2004; ''Približavanje prozračnom'' (eseji), 2006; ''U sažetom obliku'' (studije i eseji), 2006; ''Vidljivo i nevidljivo'' (eseji o pesništvu Jovana Zivlaka), 2007; ''Šumska kuća'' (pesme), 2007; ''Ogledi'', 2009; ''Horacijeva koža'' (pesme), 2010; ''Jezik anđela'' (eseji), 2012; ''Srce pčele'' (izbor pesama), 2013; ''Paučina'' (pesme), 2014.
 
 
[[Jure Kaštelan]], hrvatski pesnik i književnik, 1984. godine napisao je tekst ''Portret Nikole Strajnića''. U njemu se bavi Strajnićevim pristupom mišljenju kao i njegovim odnosom prema tajnama i zagonetkama pesništva.
 
''Strajnić je težak i strog mislilac. Otvoren je jednako životnoj struji kritičko teorijskih istraživanja ovog i prošlog veka, kao i samim vrelima antičke filozofije koja kreativno napaja ljudsku misao. Istovremena prisutnost Heraklita, Aristotela, Marksa i Hajdegera označava kontinuitet mišljenja i „rodbinske veze“ univerzalne kulture. Poznavanje univerzalne kulture ovde, kod Strajnića, potvrđuje se u kvaliteti zaključaka, a ne u kvantiteti citata i navoda. Poznavanje predmeta pretpostavka je svakog ozbiljnog znanja, što je u celini ovog dela ozbiljno pokazano.
''Poezija je osnovna i dosledna tema Strajnićevih istraživanja. Susret kritičara i pesme za njega je uvek kreativan čin koji ostvaruje poseban oblik interpretacije, a to je otvoreni razgovor između razmišljanja i pevanja. To gledanje dodiruje se sa Hajdegerovom težnjom: „Svako objašnjenje mora crpsti ne samo iz teksta, već neopaženo mora dodati nešto svoga“ ( Holzwege ).''
''Tajnu ili zagonetku pesme Strajnić ne zatvara u konstrukciju poetike nego je prepušta otvorenosti mišljenja. I upravo je ta otvorenost, ta živa upitanost, ono dragoceno „nešto svoga“, koje se ne može oponašati. Temenjno načelo da „ pesma nije govor o nečemu: ona je govor nečega“, potvrđeno je implicitno i eksplicitno kroz sve Strajnićeve studije. Izuzetnost i samostalnost naučno utemeljene Strajnićeve poetike izražava se u odnosu na tekst. Njegov interpretativni postupak sastoji se u tome da skida nataložene slojeve privida i omogućava da sakrivena ili zatamnjena svetlost reči sama iznova svetli i sama vidi. A to je dragoceni prilog i samostalno poglavnje i kreativni smer u književnoj teoriji''.'''
(Iz teksta akademika Jure Kaštelana)
 
102

izmjene