Razlike između izmjena na stranici "Patrijarh srpski German"

Dodano 2.587 bajtova ,  prije 6 godina
m/м
m/м (uklonjena kategorija Religija u Srbiji pomoću gadgeta HotCat)
Bio je 32 godine patrijarh [[Srpska pravoslavna crkva|Srpske pravoslavne crkve]] od [[1958]]. do [[1990]].
 
== ŽivotBiografija ==
HranislavRođen je rođen [[19. augustavgust]]a [[1899]]. u [[Jošanička Banja|Jošaničkoj Banji]],<ref name="Pravoslavlje">[[Srbija]]http://pravoslavlje.spc.rs/broj/1009/tekst/patrijarsi-vikentije-german-i-pavle/ Pravoslavlje: Patrijarsi Vikentije, German i Pavle]<!-- referenca za datum i mesto rođenja i svetovno ime --></ref> od oca Mihaila, učitelja (koji je kasnije [[rukopoloženje|rukopoložen]] zau svećenikačin đakona i prezvitera) i majke Cvete. Osnovnu školu završavaje učio u [[Velika Drenova|Velikoj Drenovi]] i [[Kruševac|Kruševcu]], a devetorazrednu [[Bogoslovija (Beograd)|bogosloviju]], u [[Beograd|Beogradu]]u i [[Sremski Karlovci|Sremskim Karlovcima]] [[1921]]. IzvjesnoIzvesno vrijemevreme je studirao pravoprava u [[Pariz|Parizu]]u, a potom je završio [[Bogoslovski fakultet u Beogradu|Pravoslavni bogoslovski fakultet u Beogradu]] ([[1942]]. godine).
 
U čin [[đakon]]a rukopoložio ga je episkop žički [[Jefrem Bojović|Jefrem]] i postavio ga za pisara Duhovnog suda u [[Čačak|Čačku]]. Predavao je vjeronauk[[Veronauka|veronauku]] u [[Čačanska gimnazija|čačanskoj gimnaziji]]. Iz zdravstvenihzdravstevnih razloga napustio je crkveno-administrativnu službu i pošto je rukopoložen u čin [[prezviter]]a, [[1927]], postavljen je za [[paroh]]a u [[Miokovci|Miokovcima]]. Na ovoj parohiji je ostao do [[1931]]. godine, a tada je premještenpremešten u [[Vrnjačka Banja|Vrnjačku Banju]]. PoslijePosle izbora [[patrijarh srpski Gavrilo (Dožić)|patrijarha Gavrila]], [[1938]], postavljen je za referenta [[Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve|Svetog arhijerejskog sinoda]]. NakonNa togatoj dužnosti ga je izabranzatekao izbor za vikarnog [[Episkop moravički|episkopa moravičkog]]. Kao udovog svećenikasveštenika, zamonašio ga je u manastiru[[manastir]]u [[Studenica|Studenici]] episkop šumadijski [[Valerijan Stefanović|Valerijan]] davši mu ime ''German''.
 
Čin arhijerejske hirotonije izvršio je, [[15. jul]]a [[1951]]. godine, [[patrijarh srpski Vikentije]] uz učešće episkopa šumadijskog [[Valerijan Stefanović|Valerijana]], sremskog [[Nikanor Iličić|Nikanora]] i banjalučkog [[Vasilije Kostić|Vasilija]].
U čin [[đakon]]a rukopoložio ga je episkop žički Jefrem. Predavao je vjeronauk u čačanskoj gimnaziji. Iz zdravstvenih razloga napustio je crkveno-administrativnu službu i pošto je rukopoložen u čin [[prezviter]]a, 1927, postavljen je za [[paroh]]a u Miokovcima. Na ovoj parohiji je ostao do [[1931]]. godine, a tada je premješten u [[Vrnjačka Banja|Vrnjačku Banju]]. Poslije izbora [[patrijarh srpski Gavrilo (Dožić)|patrijarha Gavrila]], [[1938]], postavljen je za referenta [[Sveti arhijerejski sinod|Svetog arhijerejskog sinoda]]. Nakon toga je izabran za vikarnog episkopa moravičkog. Kao udovog svećenika, zamonašio ga je u manastiru [[Studenica|Studenici]] episkop šumadijski Valerijan davši mu ime German.
 
Čin [[arhijerej]]ske [[hirotonija|hirotonije]] izvršio je, [[15. juli|15. jula]] [[1951]]. godine, [[patrijarh srpski Vikentije (Prodanov)|patrijarh srpski Vikentije]] uz učešće [[episkop]]a šumadijskog Valerijana, srijemskog Nikanora i banjalučkog Vasilija. Novoizabrani episkop German je, u isto vrijemevreme, primio i dužnost glavnog sekretara [[Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve|Svetog arhijerejskog sinoda]], koju je vršio sve do izbora za [[Eparhija žička|episkopa žičkog]] [[1956]]. U isto vrijemevreme, uređivao je "„[[Glasnik"]]“, službeni list [[Srpska pravoslavna crkva|Srpske pravoslavne crkve]]. Na zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora [[1952]]. godine izabran je za episkopa budimskog. Poslije smrti [[Nikolaj Velimirović|episkopa žičkog Nikolaja]], 1956, episkop German izabran je za episkopa žičkog.
 
Na zasedanju [[Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve|Svetog arhijerejskog sinoda]] [[1952]]. godine izabran je za [[Episkop budimski|episkopa budimskog]]. Posle smrti episkopa žičkog [[Nikolaj Velimirović|Nikolaja]], [[1956]], episkop German izabran je za [[Episkop žički|episkopa žičkog]].
Na patrijaraškom tronu naslijedio je patrijarha Vikentija, [[13. septembar|13. septembra]] [[1958]]. U periodu [[SFRJ]], izvršena je dosledna [[sekularizacija]] društva, Crkva je bila odvojena od države i predstavljala je isključivo versku instituciju, što je patrijarh German poštovao. Radio je na otvaranju bogoslovije i u izdavanju crkvenih listova za vjersko prosvjećivanje svog naroda. [[15. april]]a [[1967]]. godine počinje da izlazi "[[Pravoslavlje (novine)|Pravoslavlje]]", novine srpske patrijaršije, s blagoslovom patrijarha Germana. Kada je nakon [[Tito]]ve smrti, [[1982]]. godine, skupina nacionalistički orjentiranih sveštenika optužila crkvu da je režimska i tražila da izađe iz pasivizacije, patrijarh German im je jasno odgovorio:
 
Na patrijaraškom tronu nasledio je [[Patrijarh srpski Vikentije|patrijarha Vikentija]], [[13. septembar|13. septembra]] [[1958]].<ref name="Pravoslavlje" />
{{citat|Srpska pravoslavna crkva se u socijalističkoj Jugoslaviji drži reda i poretka.<ref name="Balkan bluz">[http://www.e-novine.com/feljton/32506-Duhovni-krov-Velike-Srbije.html Duhovni krov "Velike Srbije"]</ref>}}
 
Bio je 32 godine patrijarh [[Srpska pravoslavna crkva|Srpske pravoslavne crkve]], od [[1958]]. do [[1990]].
Jedna od njegovih najvećih zasluga je ta što je uspio izboriti se za nastavak izgradnje [[Hram Svetog Save|Hrama Svetog Save]] u Beogradu, poslije višedesetljetne borbe gradnja je odobrena [[1984]]. Zabilježeno je da je 88 puta patrijarh German podnosio molbu i vodio razgovore sa raznim nivoima vlasti, dok se nije izborio za nastavak gradnje, poslije 26 godina njegove službe. Izgradnja hrama je ponovo počela kada je [[12. maj]]a [[1985]].<ref>Milan D. Janković, "''Patrijarh srpski German u životu i borbi za Spomen-hram''", Beograd [[2001]].</ref>
 
Dok je bio na čelu [[SPC]] iako u teškim okolnostima uspeo je mnogo toga da spasi i sačuva. Za vreme njegovo [[manastir Žiča]], koga su [[Nemci]] bili gotovo potpuno razorili za vreme rata, obnovljen je u potpunosti. Uspeo je da izdejstvuje obnovu (vraćanje u oblik kakav je imala u [[12. vek]]u, kada je podignuta) [[Studenica|Studenice]], [[Lazarica|Lazarice]] ([[Kruševac|kruševačke]] crkve iz [[Srednji vek|srednjeg veka]]) i mnogih drugih. Svi važniji hramovi [[SPC]] u tadašnjoj [[Jugoslavija|Jugoslaviji]] stavljeni su pod zaštitu republičkih i pokrajinskih [[Zavod za zaštitu spomenika kulture|Zavoda za zaštitu spomenika kulture]]. U [[Beograd]]u je 80-ih dozidana priprata na [[Mala crkva Svetog Save na Vračaru|maloj crkvi Svetog Save]] na [[Vračar]]u. Potpuno oslikan [[Crkva Svetog arhanđela Gavrila (Beograd)|Hram Sv. arhanđela Gavrila]] kod „[[Stadion Crvena zvezda|Zvezdinog stadiona]]“. [[Milić od Mačve]] je po njegovom blagoslovu oslikao [[Voždovac|voždovačku]] [[Crkva Svetog cara Konstantina i carice Jelene (Voždovac)|Crkvu Svetog cara Konstantina i carice Jelene]] čije [[Freska|freske]] predstavljaju remek-delo slikarstva. U njegovo vreme je došlo do raskola [[Srpska pravoslavna crkva|Srpske pravoslavne crkve]] u [[Amerika|Americi]]<ref name="Pravoslavlje" />, koji je u međuvremenu izglađen, i do raskola u Makedoniji koji još uvek traje.
Kada je [[1989]]. godine slomio kuk bio je to početak bolesti koja je trajala do kraja njegovog života. Prema mišljenju liječnika sa nije više bio u stanju da obavlja složene crkvene dužnosti i arhijereji su donijeli odluku da biraju novog patrijarha, krajem 1990. godine. Patrijarh German se upokojio [[27. august]]a [[1991]] i sahranjen je unutar [[Svetog Marka Crkva|Crkve Svetog Marka]] u [[Beograd]]u.
 
Jedna od njegovih najvećih zasluga je tataj što je uspiouspeo izboritida se zaizbori nastavakda se nastavi izgradnjeizgradnja [[Hram Svetog Save|Hrama Svetog Save]] u Beogradu, poslije— posle višedesetljetnevišedecenijske borbe gradnja je odobrena [[1984]]. ZabilježenoZabeleženo je da je 88 puta patrijarh German podnosio molbu i vodio razgovore sa raznim nivoimainstancama vlasti, dok se nije izborio za nastavak gradnje, poslijeposle 26 godina njegovesvoje službe. Izgradnja hrama[[Hram Svetog Save|Hrama]] je ponovo počela kada je [[12. maj|12. maja]]a [[1985]].<ref>Milan D.i Janković,tom "''Patrijarhprilikom srpskije Germanodslužena uarhijerejska životuliturgija i borbipostavljena za Spomen-hram''", Beograd [[2001]]povelja.</ref>
Njegov nasljednik na patrijaršijskom tronu je [[Patrijarh srpski Pavle|patrijarh Pavle]].
 
Veoma se trudio na otvaranju [[Bogoslovija (Beograd)|bogoslovije]] i u izdavanju crkvenih listova za versko prosvećivanje svoga naroda. Obnovio je rad [[Pravoslavna bogoslovija u Manastiru Krki|pravoslavne bogoslovije]] u [[Manastir Krka|manastiru Krki]].
 
Kada je [[1989]]. godine slomio kuk bio je to početak bolesti koja je trajala do kraja njegovog života. Prema mišljenju liječnikalekara sa [[VMA]] nije više bio u stanju da obavlja složene crkvene dužnosti i arhijereji[[arhijerej]]i su donijelidoneli odluku da biraju novog patrijarha, krajem [[1990]]. godine. Patrijarh German seje upokojioumro [[27. augustavgust|27. avgusta]]a [[1991]]. i sahranjen je unutar [[Crkva Svetog Marka Crkvau Beogradu|Crkve Svetog Marka]] u [[Beograd|Beogradu]]u.
 
Zbog navodne bliskosti sa [[Komunistička partija Jugoslavije|komunističkim režimom]], neki su ga zvali ''crveni patrijarh''.<ref name="Vreme">[http://www.vreme.com/cms/view.php?id=908303 Vreme: Sveti duh na tajnom zadatku]</ref>. Tokom vladavine patrijarha Germana promenjena je procedura izbora [[patrijarh]]a i uveden je takozvani ''apostolski princip''<ref name="Vreme" />, po kome [[episkopi]] na saboru biraju trojicu kandidata, a zatim se žrebom (izvlačenjem) odlučuje koji će od njih biti novi [[patrijarh]].
 
Njegov nasljedniknaslednik na patrijaršijskom tronu je bio [[Patrijarhpatrijarh srpski Pavle|patrijarh Pavle]].
 
O životu patrijarha Germana napisana je knjiga „Patrijarh srpski German u životu i borbi za Spomen-hram“ autora Milana D. Jankovića, [[Protojerej-stavrofor|protojereja-stavrofora]] i dugogodišnjeg sekretara [[Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve|Svetog arhijerejskog sinoda]]. Ova knjiga ima više od 700 strana i najbolji je izvor podataka o patrijarhu Germanu.
 
== Izvori ==