Razlike između izmjena na stranici "Obrazovna tehnologija"

Dodana 2.362 bajta ,  prije 5 godina
ref
m/м (sređivanje redova)
(ref)
{{Izmjena u tijeku}}
'''Obrazovna''' ili '''edukativna/edukacijska tehnologija''' učinkovit je način korištenja tehnoloških alata u procesu učenja. Kao koncept, bavi se nizom alata poput medija, mašina i mrežnog hardvera, kao i razmatranjem teoretskih perspektiva za njihovu učinkovitu primjenu.<ref name="Richey2008"/><ref name="Garrison2003"/>
 
Obrazovna tehnologija nije ograničena samo na ''high-tech''. Bez obzira na to, elektronska obrazovna tehnologija je postala važan dio društva danas.
Moderna obrazovna tehnologija uključuje e-učenje, instrukcijska tehnologija, informacijska i komunikacijska tehnologija (ICT) u obrazovanju, EdTech, obrazovna tehnologija, multimedijalno učenje, tehnološki poboljšano učenje, računarski-zasnovana instrukcija, računarski upravljana instrukcija, računarski-zasnovan trening, računarski pomognuta instrukcija ili računarski podržana instrukcija, internetski-zasnovano treniranje, fleksibilno učenje, web-bazirano učenje, virtualno obrazovanje, itd.
 
Ovi opisni nazivi su svi više ograinčavajući u odnosu na pojam „Obrazovna tehnologija“ u tome što individualno govore o zasebnom digitalizacijskom pristupu, komponenti ili metodi isporuke.<ref name="Selwyn2011"/> Naprimjer, ''m-learning'' naglašava mobilnost, ali je u suprotnom slučaju neprimjetan ''u smislu'' obrazovne tehnologije.
 
Teoretske perspektive uključuju brojne tipove medija koji isporučuju tekst, zvuk, slike, video i slično, te uključuju tehnološke primjene i procese kao što su zvučne ili video trake, satelitsku televiziju, CD-ROM i računarski-zasnvano učenje, kao i lokalnu intranet/extranet mrežu i internetski-bazirano učenje. Informacijski i komunikacijski sistemi, bilo da su slobodno-stojeći ili na lokalnoj mreži, ili na Internetu u mrežnom učenju, temelj su više vrsta procesa e-učenja.<ref>Tavangarian D., Leypold M., Nölting K., Röser M., (2004). Is e-learning the Solution for Individual Learning? Journal of e-learning, 2004.</ref>
 
Obrazovna tehnologija i e-učenje mogu se vršiti unutar i van učionice. Može biti samostalno, asinhrono učenje, ili pak može biti sinhrono učenje vođeno od strane instruktora. Ono je pogodno za učenje na daljinu i u vezi sa nastavom baziranoj na principu „licem-u-lice“, koja se naziva ''pomiješano učenje''.
== Definicija ==
 
Richey definiše edukacijsku tehnologiju kao „studij i etički princip koji olakšava učenje i popravlja performanse kreiranjem, korištenjem i upravljanjem adekvatnih tehnoloških procesa i resursa.“<ref name="Richey2008"/>
 
Asocijacija AECT označava nastavnu tehnologiju kao „teorija i praksa dizajna, razvoja, korištenja, upravljanja i vrednovanja procesa i resursa za učenje.“
== Historija ==
 
Historijske osnove izrade predstavljaju smisao pomoći ljudima u načinima koji su lakši, brži, sigurniji ili jeftiniji nego prethodni načini koji se mogu pratiti unazad od pojave veoma ranih alata, kao što su crteži po pećinskim zidovima.<ref name="Molenda">Molenda, M. (2008). Historical foundations. In M. J. Spector, M. D. Merrill, J. Merrienboer, & M. P. Driscoll (Eds.), Handbook of Research on Educational Communications and Technology (Third., pp. 3–20). New York, NY: Lawrence Earlbaum Associates.</ref><ref>Nye, D. (2007). Technology Matters: Questions to Live With. Cambridge MA: MIT Press.</ref>
 
Različiti tipovi abakusa su također korišteni. Crepovi za pisanje i crne ploče (table) se koriste bar milenij.<ref>{{cite web| url=http://www.archive.org/stream/alberunisindiaac01biru#page/182/mode/2up| title=Full text of "Alberuni's India. An account of the religion, philosophy, literature, geography, chronology, astronomy, customs, laws and astrology of India about A.D. 1030"}}</ref>
 
Od njihovog uvođenja, knjige i pamfleti su igrali važnu ulogu u obrazovanju. Od početka dvadesetog vijeka, mašine za umnožavanje kao što je geštetner koriste se za manja kopiranja (obično 10-50 kopija) za razrednu ili kućnu upotrebu.
 
Korištenje medija za instrukcijske svrhe se generalno može pratiti unazad od 20. vijeka,<ref name="Saettler">Saettler, P. (1990). The evolution of American educational technology. Englewood, CO: Libraries Unlimited.</ref> sa pojavom obrazovnih filmova (1900-te) i Sydney Presseyevih mehaničkih mašina za podučavanje (1920-te). Prvi od svih sa višestrukim izborom, obimnim procjenjivanjem bio je ''Army Alpha'', korišten da ocijeni inteligenciju i specifičnije sklonosti regruta za vojno služenje tokom Prvog svjetskog rata. Dalje obimno korištenje tehnologija se dogodilo u treniranju vojnika tokom i nakon Drugog svjetskog rata, korištenjem filmova i ostalih medijskih materijala, kao što su grafoskopi/videoskopi/projektori.
 
Projektori sa slajdovima došli su u širu upotrebu tokom 1950-tih i najviše su se koristili u obrazovne svrhe u institucijama. Cuisenaire šipke (štapovi) su predstavljene 1920-tih, a našle široku upotrebu od kasnih 1950-tih.
 
U 1960. godini, Univerzitet u Illinoisu predstavio je razredni (učionički) sistem zasnovan na povezanim računarskim terminalima gdje su studenti mogli pristupiti informacijskim resursima na određenim kursevima dok su slušali lekcije koje su bile snimljene preko neke vrste daljinski-povezanog uređaja, poput televizije ili audio-uređaja.<ref>{{cite web|title=PLATO: The Emergence of Online Community|publisher=Thinkofit.com|author=David R. Woolley|date=12 February 2013|url=http://thinkofit.com/plato/dwplato.htm|accessdate=2013-10-22}}</ref>
 
Ranih 1960-tih, profesori psihologije sa Univerziteta Stanford, Partick Suppers i Richard C. Atkinson, eksperimentirali su s korištenjem računara u cilju učenja matematike i učenja čitanja mlađe djece u osnovnoj školi u Istočnom Palo Altu, država Kalifornija. Stanfordov “Obrazovni program za nadarenu omladinu” je proizašao iz tih ranih eksperimenata. U 1963. godini, Bernard Luskin je instalirao prvi računar u društvenom koledžu za instrukcije. Radeći sa Stanfordom i ostalim, pomogao je razviti računarski-pomognute instrukcije.
 
Godine 1971. Ivan Iljić je objavio veoma utjecajnu knjigu nazvanu “Odškolovavanje društva”, u kojoj govori o zamisli “učenja mreže” kao modela za ljude koji se spajaju na mrežu učenja onoga što im je potrebno. Od 1970-tih do 1980-tih našli su se mnogi doprinosi vezani za učenje podržano tehnologijom. Posebno zapazivi radovi su oni od Murayya Turoffa i Starr Roxanne Hiltz, na ''Institutu tehnologije'' u New Jerseyu,<ref>Hiltz, S. (1990) ‘Evaluating the Virtual Classroom’, in Harasim, L. (ed.) Online Education: Perspectives on a New Environment New York: Praeger, pp. 133–169</ref> kao i razvoji na Univerzitetu u Guelphu u Kanadi.
 
Do sredine 1980-tih, pristupanje kursnom sadržaju postalo je moguće zahvaljujući tzv. ''microworld simulacijama'' (računarski-zasnovani trening i računarski-zasnovano učenje).
Poslije toga, počelo je vrijeme digitalizirane komunikacije i umrežavanja u obrazovanju, koje je počelo od sredine 1980-tih. Obrazovne institucije su iskoristile prednost novih medija nudeći kurseve ''učenja na daljinu'', korištenjem računarske mreže u cilju komuniciranja.
 
Video-konferencija je bila važan faktor koji je utjecao na današnje obrazovne tehnologije. Ovaj rad je bio popularan posebno sa muzejskim obrazovanjem. Čak i u bližoj prošlosti, video-konferencija se popularizirala kako bi dosegla 20 hiljada studenata kao korisnika u SAD i Kanadi tokom perioda od 2008. do 2009. Mane ovog oblika tehnologije obrazovanja su već primjetne: kvalitet slike i zvuka je često zrnast ili pikseliziran; Video-konferencije zahtijevaju postavljanje tipa mini-TV studija u muzeju radi emitiranja, prostor postaje problem te specijalizacija je potrebna kako za dostavljača tako i za učesnika.<ref>Crow, W. B. & Din, H. (2009). Unbound By Place or Time: Museums and Online Learning, Washington, DC: American Association of Museums, pp. 9-10</ref>
 
Open University u Britaniji, kao i Univerzitet u Britanskoj Kolumbiji počeli su revoluciju koristeći Internet za dostavljanje učenja, uveliko koristeći trening zasnovan na mreži, mrežni trening na daljinu i mrežnu diskusiju između studenata.
 
== Izvori ==
{{reflist|colwidth=30em|refs=
{{Refspisak}}
 
<ref name="Garrison2003">{{cite book | title = E-Learning in the 21st Century: A Framework for Research and Practice | author = D. Randy Garrison and Terry Anderson; Definitions and Terminology Committee | isbn = 0-415-26346-8 | year = 2003 | publisher = Routledge | url = http://books.google.com/?id=UZOG5KEoiCQC&pg=PA33&dq=define-instructional-technology }}</ref>
 
<ref name="Richey2008">{{cite journal | last1 = Richey | first1 = R.C. | year = 2008 | title = Reflections on the 2008 AECT Definitions of the Field | url = | journal = TechTrends | volume = 52 | issue = 1| pages = 24–25 | doi=10.1007/s11528-008-0108-2}}</ref>
 
<ref name="Selwyn2011">Selwyn, N. (2011) Education and Technology: Key Issues and Debates. London: Continuum International Publishing Group.</ref>
 
}}
 
== Vanjske veze ==