Razlike između izmjena na stranici "Alojzije Stepinac"

Dodano 1.516 bajtova ,  prije 7 godina
(uvod)
== Stepinac za vreme Drugog svetskog rata ==
 
Zagrebački [[nadbiskup]] Alojzije Stepinac je od prvih dana zdušno blagoslovio stvaranje "katoličke države", kako je on često nazivao [[Nezavisna Država Hrvatska|NDH]]. [[12. april]]a [[1941]]. godine sastaje se sa generalom [[Slavko Kvaternik|Slavkom Kvaternikom]], po proglašenju NDH. Prvi put se sastao sa Antom Pavelićem odmah po njegovom povratku [[16. april]]a [[1941]], četiri dana nakon proglašenja NDH, i izrazio punu podršku ustaškom režimu.
 
Nadbiskup Stepinac se prvi put sastao sa Antom Pavelićem odmah po njegovom povratku [[16. april]]a [[1941]], četiri dana nakon proglašenja NDH. i izrazio punu podršku Ustaškoj novooformljenoj državi.
 
Zagrebački nadbiskup dr Alojzije Stepinac je na [[Uskrs]] [[1941]]. godine ponovo objavio formiranje NDH i tom prilikom je u ime [[Vatikan]]a blagoslovio ustaškog poglavnika [[Ante Pavelić|Antu Pavelića]]. Tada je, između ostalog, rekao: ''„Dok Vas mi srdačno pozdravljamo kao glavu NDH, mi molimo Boga Zvezda da da svoj nebeski blagoslov Vama, vođi našeg naroda“''. Već [[28. april]]a [[1941]]. godine Stepinac je napisao "pastoralno pismo" u kome je pozvao svoje sveštenstvo da podržava i brani novu katoličku državu Hrvatsku.
[[Datoteka:NDH - salute.jpg|mini|250p|desno|Alojzije Stepinac (krajnje desno), u septembru 1944, na sahrani predsednika sabora [[NDH]] [[Marko Došen|Marka Došena]].<ref>[http://www.hdpz.htnet.hr/broj224/gabelica.htm Hrvatsko društvo političkih zatvorenika: POVRŠNO I PRISTRANO DJELO O BL. ALOJZIJU STEPINCU] {{hr}}</ref>]]
{{citat|Časovi su ovo, u kojima ne govori više jezik, nego krv svojom tajanstvenom povezanošću sa zemljom u kojoj smo ugledali svjetlo božje i s narodom iz kojega smo nikli. Je li potrebno isticati da je i u našim grudima življe zakucalo srce? [...] I tko nam može zamjeriti, ako i mi kao duhovni pastiri dajemo svoj prinos narodnom veselju i zanosu, kad se puni dubokog ganuća i tople zahvalnosti obraćamo Božjem Veličanstvu? [...] Govoreći vam dakle kao predstavnik Crkve i pastir duša molim vas i pozivam, da svim silama nastojite i radite oko toga, da naša Hrvatska bude Božja zemlja [...] Odazovite se stoga spremno ovom mom pozivu na uzvišeni rad oko čuvanja i uznapređenja NDH.<ref name="Čitanka"/>|Stepinčev poziv katoličkom sveštenstvu da podrži NDH, 28. april 1941.}}
Odmah po osvajanju vlasti, [[Ustaše]] kreću sa ostvarivanjem svojih planova likvidacije srpskog stanovništva, s čime je Stepinac bio upoznat, jer su se egzekucije izvodile javno.
 
Odmah po osvajanju vlasti, [[Ustašeustaše]] kreću sa ostvarivanjem svojih planova likvidacije srpskog stanovništva, s čime je Stepinac bio upoznat, jer su se egzekucije izvodile javno. Ubrzo nakon prvih zločina, on piše protesno pismo Paveliću:
{{citat|Poglavniče!
 
Upravo sam dobio vest da su u Glini ustaše streljale 260 Srba bez ikakve istrage ili suda. Znam da su Srbi u ovih dvadeset godina svoje vladavine počinili ozbiljne zločine. Ali ipak nalazim da je moja biskupska dužnost da dignem glas i kažem da katolički moral to ne dozvoljava; zato vas molim da preduzmete najhitnije mere na čitavoj teritoriji NDH da nijedan Srbin ne bude ubijen dok njegova krivica ne bude dokazana tako da bude očigledno da on zaslužuje smrt. Inače ne možemo računati na blagoslov neba, bez kojeg smo prokleti. Nadam se da nećete zameriti zbog mojih otvorenih reči.|Stepinčevo pismo Paveliću, od 14. maja 1941.}}
 
Stepinac je, uz saglasnost i pod nadzorom [[opat]]a [[Josipa Ramira Markonea]], papskog legata u NDH, sazvao novu [[Biskup]]sku konferenciju u [[Zagreb]]u od 17. do [[20. novembar|20. novembra]] [[1941]]. koja je bila posvećena prelazima grčko-istočnjaka u katoličku veru. Stepinac je u tim [[Pokrštavanje|pokrštavanjima]] navodno video spasavanje [[Srbi|Srba]], [[Jevreji|Jevreja]] i [[Romi|Roma]] od ustaškog noža.{{činjenica}}
 
Alojzije Stepinac u pismu papi [[papa Pije XII|Piju XII]] u pismu od 18. maja [[1943]]. godine navodi da je U NDH pokršteno oko 250.000 pravoslavnih Srba. Pokrštavanje je vršeno nasilno, jer mnogi Srbi nisu imali izbora, mogli su ili da budu pokršteni ili da budu ubijeni. Dosta ih je, čak, pobijeno i posle pokrštavanja.