Razlike između izmjena na stranici "Na Drini ćuprija"

Dodano 7 bajtova ,  prije 9 godina
m (razne ispravke)
Osnovna teza dizertacije bila je da je Bosna i Hercegovina, svojim [[Geografija|geografskim]] položajem - prirodni most, poveznica između [[Orijent|istočne]] i [[Zapad|zapadne]] civilizacije, koja je zahvaljujući nesretnom spletu historijskih okolnosti (otomanski prodor u [[Evropa|Evropu]]) to prestala biti. Već je postala tamni [[Ejalet|vilajet]] na rubu jednog carstva ([[Otomansko carstvo|otomanskog]]) pa je zatim opet postala mračni rubni dio novog carstva ([[Austro-Ugarska]]) a njezina prava sudbina je da bude most.
 
==O djelu ukratko== milica
Roman počinje opisom [[višegrad]]ske kotline, [[Drina|Drine]] i Sokolovićeva mosta od 11 skladnih lukova isklesanih od banjskog kamena.
Zatim nas vraća na početak [[16. vijek|16. st.]] i opisuje otomanski [[danak u krvi]], kad ojađene majke i sestre trče uz kolonu [[Janjičari|janjičarskih sejmena]] ne bi li još jedanput ugledale glavu svog djeteta ili brata, koja viri iz sepetke na konju. Rijeka je konačan rastanak jer je majke i sestre nemogu preći, - to ostavi duboku bol u grudima jednog od tih mališana, za kojeg kasnije saznajemo da je postao [[vezir|Veliki vezir]] [[Mehmed-paša Sokolović]]. On daje da se o njegovom trošku izgradi most i tako se počinju nizati priča za pričom, naizgled nepovezane vremenom i prostorom - ali sa jednom vrhunskom misli koju izgovara '''Dauthodža Mutevelić''' {{Citat|da je naša sudbina na zemlji sva u borbi protiv kvara, smrti i nestajanja i da je čovek dužan da istraje u toj borbi i onda kad je potpuno bezizgledna.|Ivo Anrić: Na Drini Ćuprija, 2004., str. 68}}
Anonimni korisnik