Otvori glavni meni
Pit Konrad
Charles Conrad.jpg
Konrad kao astronaut NASA
Astronaut NASA Sjedinjene Američke Države
Puno ime Čarls Konrad mlađi
Mesto rođenja Filadelfija, Pensilvanija, Sjedinjene Američke Države SAD
Datum smrti 8. jul 1999. (69 godina)
Mesto smrti Ohaj, Kalifornija, Sjedinjene Američke Države SAD
Grob Nacionalno groblje Arlington
Državljanstvo  SAD
Obrazovanje UP(BS, 1953)
Zanimanje astronaut
opitni pilot
vazduhoplovni inženjer
Status preminuo
Čin US-O6 insignia.svg Kapetan(ARM)
Vreme u svemiru 49 dana 3 sata 38 minuta
Svemirske šetnje 4 (12 sati 44 minuta)
Selekcija Nasina grupa 2 iz 1962.
Misije Džemini 5, Džemini 11, Apolo 12, Skajlab 2
Logo misija Gemini5insignia.png Gemini 11 patch.png Apollo 12 insignia.png Skylab1-Patch.png
Penzionisanje 1 februar 1974; Šablon:Time ago (1974-02-01)
Odlikovanja
Dfc-usa.jpg
NASA Distinguished Service Medal.jpg SpaceMOH.jpg

Čarls Konrad mlađi (engl. Charles Conrad Jr.), poznatiji kao Pit Konrad (engl. Pete Conrad; Filadelfija, 2. jun 1930Ohaj, 8. jul 1999), bio je američki pilot, inženjer vazduhoplovne tehnike, astronaut; treći čovek na Mesecu. Izabran je za astronauta 1962. godine, a tri godine ranije je bio jedan od kandidata za originalnu Merkjuri Sedam selekciju. Nosilac je Kongresne svemirske medalje časti.

Pre nego što je izabran za astronauta, leteo je kao borbeni i test pilot u Američkoj ratnoj mornarici. Završio je elitnu školu za probne pilote pri Ratnoj mornarici SAD u Paks Riveru, Merilend. Leteo je četiri puta u svemir. Prva misija je bila Džemini 5, 1965. godine, kada su Konrad i komandni pilot Gordon Kuper proveli nedelju dana u svemiru i dokazali da čovek može vremenski da izdrži put do Meseca i nazad. Druga misija usledila je 1966. godine, kada je leteo kao komandant na Džeminiju 11. Ova misija je ušla u istoriju, jer je, od svih dosadašnjih obavljenih u niskoj Zemljinoj orbiti, imala najveći apogej, tj. obavljena na najvećoj nadmorskoj visini — 1.369 kilometara iznad nivoa mora.[1]

Treći put je leteo 1969. godine, kao komandant misije Apolo 12. Time je postao treći čovek na Mesecu i jedan od 24 čoveka koji su putovali na Mesec. Posada Apola 12 ostala je upamćena kao tzv. -{All-Navy crew}-, jer su sva tri astronauta bili oficiri Mornarice.

Četvrti i poslednji let zabeležio je 1973. godine, u svojstvu komandanta Skajlaba 2, prvog leta na svemirsku stanicu Skajlab. Tokom tog leta, obavio je krucijalnu svemirsku šetnju radi popravke oštećenih panela na Skajlabu, što je spasilo stanicu i što mu je 1978. godine donelo Kongresnu svemirsku medalju časti. Bio je član rezervnih posada za Džemini 8 i Apolo 9. Proveo je 49 dana u svemiru. Penzionisao se početkom 1974. godine, i imao je čin kapetana.

Tokom treninga za let na Skajlabu, 10. maja 1972. godine Konrad je bio prinuđen da se katapultira iz NASA-inog mlaznjaka na kojem je leteo. Po povratku u Hjuston sa službenog puta, približavajući se vazduhoplovnoj bazi Elington dobio je instrukcije da se vreme pogoršalo i odlučio je da sleti na aerodrom Hobi. Međutim, pripremajući se za noćno sletanje, otkazao je strujni generator na avionu pri visini od 240 metara, te Konrad odustaje i odlučuje se za sletanje na aerodrom gde su klimatski uslovi bili povoljniji. Nažalost, ostao je bez goriva dok je stigao do vazduhoplovne baze Bergstrom i morao je da se katapultira na visini od 1.127 metara. Prizemljio se na oko 90 metara od zgrade baze, a avion je pao na otvoreno polje na oko tri kilometra dalje.

Nakon penzionisanja iz NASA i Mornarice 1974. godine, radio je za kompaniju ATC, a od 1976. je bio potpredsednik Makdonel Daglasa. U tom je svojstvu posetio Beograd, kako bi, u konkurenciji sa kompanijom Boing, isposlovao prodaju aviona Makdonel Daglas DC-10 JAT-u.[2] Makdonel Daglas napušta marta 1996. godine, prešavši na rukovodeću poziciju u kompaniju USL.[3]

Diplomirao je kao vazduhoplovni inženjer na Univerzitetu Prinston 1953. godine. Srednju školu je završio 1949. godine, i to nakon što je jedan razred ponavljao kao posledicu disleksije. Konrad je u mladosti bio član Mladih izviđača SAD i imao je čin -{Cub Scout}-.[4] Preminuo je 8. jula 1999. u Ohaju, Kalifornija, nekoliko časova nakon pada sa motocikla od posledica unutrašnjih povreda. Imao je 69 godina.[5] Sahranjen je uz vojne počasti na Nacionalnom groblju Arlington. Za razliku od velikog broja svojih kolega, iza sebe nije ostavio nikakav pisani materijal. Dva puta se ženio i imao je četiri sina iz prvog braka. Član je nekoliko kuća slavnih i nosilac brojnih društvenih priznanja, civilnih i vojnih odlikovanja.

Zabeležio je preko 6.500 časova leta na raznim tipovima aviona, od čega preko 5.000 na mlaznjacima.[6]

GalerijaUredi

ReferenceUredi

Spoljašnje vezeUredi