Otvori glavni meni

Panoni je naziv za stanovnike antičke Panonije. Shvatanje da su Panoni dio sjeverne grupacije ilirskih plemena, koje se zasnivalo na antičkim izvorima (Apijan)[1] uglavnom je odbačeno.[2]

Arheolog Zdravko Marić postavio je tezu da su Panoni bili jedinstven narod, izdvojen iz ilirskog etničkog kruga, i da su potomci nosilaca kulture sa urnama istočnoalpskog i zapadnopanonskog područja. Danas je sasvim jasno da se arheološki materijal sa područja oko rijeke Save i sjeverno od nje znatno razlikuje od materijala iz centralnog ilirskog područja (uključujući i način sahranjivanja).[3]

Tokom vremena skeletno sahranjivanje je preovladalo nad spaljivanjem pokojnika, tendencija koja se odvijala i na drugim područjima čija su prethodna ili prvobitna osnova bili nosioci kulture polja sa urnama u bronzanom dobu. Skeletno sahranjivanje vršeno je dvojako: polaganjem pokojnika u zemlju ili u drvenim sanducima. O vjerovanju u zagrobni život svjedoči i stavljanje posuda za jelo i piće u mnoge grobove.

Keltski metalni (nakit i oružje) i keramički materijal se javlja u znatnoj količini u periodu od 250. p. n.e. do početka naše ere, kada su ovim krajevima uveliko vladali Kelti (Skordisci).

Antički izvori (Strabon) među Panone ubrajaju i Desitijate, što bi značilo da bi panonskom trebali smatrati srednjobosansku kulturnu grupu. Treba reći da ta grupa ne potiče iz kulture polja sa urnama, mada je apsorbovala neke njene elemente.

Sadržaj/Садржај

Panonska plemenaUredi

Oserijati, Breuci, Kolapijani

Ilirsko panonska plemenaUredi

Japodi, Mezeji, Desitijati, Dicioni[2]

LiteraturaUredi

Borivoj Čović, Glasnik Glasnik Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine u Sarajevu: 52 / 2010, : 277-286 -Bronzano doba sjeverne Bosne u svjetlu novih istraživanja

ReferenceUredi