Otvori glavni meni
Nikanor (Ilinčić)
Datum rođenja: 6. novembar 1906.
Mesto rođenja: Novi Bečej (Austrougarska)
Datum smrti: 6. novembar 1986.
Mesto smrti: Sremska Kamenica (SFRJ)

Nikanor (svetovno Nedeljko Iličić; Novi Bečej, 6. novembar 1906Sremska Kamenica, 6. novembar 1986) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

Monaško zvanjeUredi

Episkop Nikanor (svetovno Nedeljko Iličić) rođen je 6. novembra 1906. u Novom Bečeju od roditelja Nedeljka i Sofije (dev. Tucakov). Osnovnu školu je završio u svom rodnom mestu, a gimnaziju u Velikom Bečkereku. Posle završene Bogoslovije u Sremskim Karlovcima, diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu kao pitomac episkopa temišvarskog dr Georgija (Letića). Iste godine je zamonašen po činu male shime u manastiru Krušedolu na Đurđic. Zamonašio ga je arhimandrit Sava (Trlajić), potonji episkop-sveštenomučenik gornjokarlovački, koga će budući episkop Nikanor i naslediti na episkopskoj katedri. Kao monah postao je sabrat manastira Sv. Đurđa u Temišvarskoj eparhiji i u isto vreme postavljen za suplenta gimnazije u Velikom Bečkereku. Takođe je postavljen i za parohojskog đakona i radio na ustrojstvu bogomoljačkog pokreta. Profesorski ispit položio je 1933., a protođakonom je postao 1939.

EpiskopUredi

Nikanora Ilinčića je na položaju protođakona zatekao i izbor za episkopa gornjokarlovačkog 20. maja 1947. U čin prezvitera rukopoložio ga je 24. maja iste godine mitropolit zagrebački dr Damaskin. Hirotonisan je za episkopa u beogradskoj Sabornoj crkvi 3. juna 1947. Hirotoniju je izvršio patrijarh srpski Gavrilo sa episkopima zletovsko-strumičkim Vikentijem i šumadijskim Valerijanom.

Novi episkop gornjokarlovački Nikanor dobio je za upravu i Eparhiju dalmatinsku, kojom je administrirao sve do 1951. Međutim, kada je pošao u Dalmaciju da primi administraciju, pretučen je u Kistanju i fizički sprečen da dođe u sedište eparhije. Rad episkopa Nikanora na obnovi života desetkovane Gornjokarlovačke eparhije sprečavan je od građanskih vlasti na svakom koraku.

Četiri godine docnije, 1951., episkop Nikanor je po svom pristanku premešten u Sremsku eparhiju, gde je opet trebalo vidati ratne rane i obnavljati razorene parohijske hramove i sremske manastire. konačno, posle smrti episkopa bačkog dr Irineja (Ćirića), izabran je 1955. za episkopa bačkog. Kao episkop bački negovao je u bogosluženju veleljepije nasleđeno od svoga prethodnika.

Pored Eparhije dalmatinske, episkop Nikanor je administrirao i eparhijama Šabačko-valjevskom, Sremskom (u dva maha) i više godina Budimskom eparhijom. Još u vreme kada je bio profesor napisao je udžbenik iz liturgike za četvrti razred srednjih škola i Katihizis. Svoje radove objavljivao je uglavnom u "Duhovnoj straži" i "Glasniku Srpske pravoslavne crkve".

Umro je 6. novembra 1986. u Sremskoj Kamenici, a sahranjen u kripti Saborne crkve u Novom Sadu.

Spoljašnje vezeUredi