Muhamed I od Granade

Muhamed I od Granade punim imenom Abu Abdulah Muhamed ibn Jusuf ibn Nasr ili Ibn al-Aḥmar (-, 1231. - Granada, 22. januar 1272.[1](ili) 1273.[2]) bio je emir Emirata Granada od 1238. do 1272. / 1273. Poznat je kao osnivač Nasridske dinastije i po nadimku al Galib biállah (Božji pobjednik).[1]

Muhamed I
Muhammad I Granada cropped CSM 185 (187).jpg
Portret Muhameda sa crvenim štitom
Emir Granade
Vladavina 1238. - 1272. (ili) 1273.
Prethodnik -
Nasljednik Muhamed I od Granade
Djeca Muhamed II od Granade
Puno ime
Abu Abdulah Muhamed ibn Jusuf ibn Nasr
Dinastija Nasridi
Rođenje 1231.
Smrt 22. januar 1272. / 1273.
Granada

BiografijaUredi

Proglašen je sultanom u Arjoni, još kao dijete 1232. godine. Iskoristio je poraz Almohada u Bitci kod Las Navas de Tolosa 1212. i proširio svoju vlast na Jaén, Porcunu, Córdobu, Guadix i Bazu.[1]

Nakon što je kralj Kastilje i Leona Fernando III zauzeo Cordobu potpisao je primirje sa njim u januaru 1236. Slijedeće godine iskoristio je nezadovoljstvo stanovnika Granade poreznom politikom Ibn Huda i u maju 1237. preuzeo vlast u gradu, a nakon tog 1238. u Almeriji (pritom je ubijen Ibn Hud) i u Malagi.[1]

Muhamed I je nakon smrti Ibn Huda postao lider andaluzijskih Maura, uspio je konsolidirati svoju vlast u Granadi, ali je istovremeno trpio i poraze. Njegovu Arjonu je 1244. zauzela Kastilja koja je istovremeno opsjedala i Jaén kog je i zauzela 1246. Zbog tog je sklopio sporazum sa Fernandom III kog je priznao za svog vazalnog gospodara. Sporazum mu je omogućio dvadeset godina relativnog mira, jer se njime riješio i aragonskih prijetnji.[1]

Iako je bio vazal postavio je temelje za prosperitet Granade, primajući brojne muslimanske izbjeglice iz Seville, Valencije i Murcije.[2] Poznat je i kao inicijator izgradnje Alhambre.[2]

Kao Fernandov vazal sudjelovao je sa svojim vojnicima u opsadi Seville 1248. Istovremeno je ispod žita pomagao svojoj subraći u vrijeme velikog ustanka andaluzijskih Maura protiv Alfonsa X, koji je prethodnih godina anektirao Cádiz, Jerez i Nieblu. Pored tog primao je u svoje trupe fanatične sjevernoafričke dobrovoljce i dogovarao savezništvo sa marokanskim kalifima[1]

Što se tiče religije, Mauhamed I se od kad je postao emir Granade počeo strogo pridržavati Malikijskog mezheba, isprva je za svog islamskog vođu priznavao abasidske kalife, nakon tog između 1239.-1242. almohadiske iz Marakeša , a zatim hafsidske iz Tunisa.[1]

IzvoriUredi

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 "Muhammad I" (španjolski). Nubeluz. https://www.nubeluz.es/musulmanes/nazaries/muhammadI.html. Pristupljeno 12.6. 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 "Naṣrid dynasty" (engleski). Encyclopaedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Nasrid-dynasty. Pristupljeno 10. 06. 2019. 

Vanjske vezeUredi

Prethodnik: Emir Granade (1238. - 1272/1273.) Nasljednik:
- Muhamed II od Granade