Kaldrma (ulica)

Kaldrma (od turskog: kaldırım, od grčke sintagme ϰαλός=lijep+δρόμος=put[1]) je način popločavanja ulica, trgova krupnim kamenjem, da budu prohodni i kad pada kiša.[2]

Kaldrma
kaldırım
Kaldrma u beogradskoj Skadarliji
Kaldrma u beogradskoj Skadarliji

Danas se pod tim terminom podrazumjeva isključivo turski - orijentalni način popločavanja ulica manjim oblim kamenčićima, iako tako popločenih ulica ima po čitavoj Evropi još od rimskih vremena, a Turci su to preuzeli od Bizanta. Zbog tog su putevi od kaldrme bili česti od 15. do 18. vijeka u zemljama pod osmanskom vlašću na Balkanu.[1]

KarakteristikeUredi

Kaldrma se izvodi tako da se kameni komadi ili blokovi polažu na suhu pješčanu podlogu, a mogu se zaliti betonom, bitumen]]om ili položiti direktno u svježu betonsku podlogu.[1] Kaldrma podnosi velika opterećenja, otporna je na trošenje, spriječava klizanje vozila, pa se i danas izvodi da se uspori promet ispred pješačkih prijelaza i raskršća.[1]

HistorijaUredi

Već negdje oko 238. pne., Rimljani su koristili tone i tone kamenja za gradnju 50 000 milja puteva kojim su povezivali svaki dio Rimskog carstva i svi su vodili u Rim.[3]

Ne samo da je ova velika mreža solidnih puteva bila jedan od ključeva rimske dominacije u Evropi, već su bile tako dobro izgrađene (koristeći kamen, pijesak i vapno) da dobar dio njih služi i danas svojoj svrsi.[3]

Za Ranog srednjeg vijeka putevi koje nisu preostali iz rimskog doba nisu bile ništa drugo do prljave blatne staze utabane konjima i kolima.[3] Ceste od kaldrme ponovno se grade na prijelazu 13. / 14. vijek, češće od 15. vijeka a njihovo zlatno doba bio je 19. vijek[3] do pojave asfalta.

Cesta u Hrvatskoj KarlobagOštarijeGospić građena početkom 19. vijek mjestimično je popločena kaldrmom.[4]

IzvoriUredi

Vanjske vezeUredi