Heraklopolis Magna

Heraklopolis Magna (grčki: Μεγάλη Ἡρακλέους πόλις) je arheološki lokalitet u Gornjem Egiptu, udaljen petnaestak km zapadno od današnjeg grada Beni Suejfa u Muhafazi Beni Suejf.

Heraklopolis
هوارة
Skulptura govornika
Zemlja  Egipat
Regija Muhafaza Beni Suejf
Civilizacija Antički Egipat
Heraklopolis na karti Egipta
Heraklopolis
Heraklopolis
Pozicija Heraklopolisa u Egiptu
Period postojanja Antički Egipat - Rimsko Carstvo
Koordinate: 29°5′N 30°56′E / 29.083°N 30.933°E / 29.083; 30.933

Historija i karakteristikeUredi

Het-Nesut kako mu je bilo ime na staroegipatskom bio je prijestolnica 20. provincije Gornjeg Egipta, koja se prostirala nedaleko od današnje Muhafaze Fajum. Het-Nesut je bio naročito važan u Prvom prelaznom periodu Egipta između Starog i Srednjeg kraljevstva, kao mjesto iz kog su dolazili faraoni Desete dinastije, koji su ga možda koristili i kao rezidenciju.[1]

Rivalski vladar iz Tebe - Mentuhotep II, uspio je negdje oko 1968. pne. zauzeti Het-Nesut i ujediniti Egipat.[2]Heraklopolis je i pored toga zadržao važnost u egipatskoj historiji, pa je krajem Trećeg prelaznog perioda ponovno bio faraonska prijestolnica. Poznat je po tom što se njemu njegovao kult boga Herišefa.[1] Grad je napušten u ranom srednjem vijeku.

IskapanjaUredi

Prva iskapanja na tom lokalitetetu, proveli su Naville 1891. i Petrie 1904.

Petrie je naišao na slojeve koji su pripadili različitim civilizacijama od rimske, bizantske pa čak i islamske. Jedna od posljednjih građevina koju je iskopao datirana je u 7. vijek.[1]

Španjolski arheolozi su krajem 20. vijeka iskopali nekropolu iz Prvom prelaznog perioda i početka Srednjeg kraljevstva, perioda koji je dotad bio malo poznat.[3]

Španjolski arheolozi nastavili su iskapati i početkom 21. vijeka, tad su iskopali nekropolu iz Trećeg prelaznog perioda, na južnom dijelu lokaliteta. To je bilo kraljevsko groblje u kom su pokapana djeca faraona, svećenika i visokih činovnika 22 i 23 dinastije Egipta. Nekropola se ponovno koristila za 25 i na početku 26 dinastije Egipta (uključivo Psametih I).[4]

IzvoriUredi

Vanjske vezeUredi