Gran Roque je koraljni otok na jugoistoku Karipskog mora i istoimeno naselje od 1000 stanovnika.[1]

Gran Roque
Pogled na otok i aerodrom
Pogled na otok i aerodrom
Koordinate: 11°57′N 66°40′W / 11.950°N 66.667°W / 11.950; -66.667
Država  Venecuela
Savezni teritoriji Otočni teritorij Francisco de Miranda
Vlast
 - Gradonačelnik Stella Lugo
Površina
 - Ukupna 1.7 km²
Stanovništvo
 - Grad 1000[1]
Vremenska zona VST (UTC-4:30)
Karta
Gran Roque na karti Venezuele
Gran Roque
Gran Roque
Pozicija Gran Roque u Venezueli

Većina stanovnika su Indijanci koji su došli sa Margaritinog otoka u zadnjih 80 godina.[1]

Geografske karakteristikeUredi

Gran Roque je najveći otok Arhipelaga Roques[2], ima formu pravokutnog trokuta sa najvišim dijelom na sjeverozapadu, dug je 3.15 km u smjeru jugoistok-sjeverozapad a maksimalno širok 990 metara (sjeveroistok-jugozapad).[1] Jedino naselje Gran Roque leži na sjeveru[2], iako malo ono je administrativni centar Saveznih teritorija Venecuale i administrativne jedinice Otočni teritorij Francisco de Miranda.

U njemu se nalaze sve važne službe i institucije od škole, crkve do policije i nacionalne garde. Tu se nalazi i većina pansiona[1] i mali aerodrom (IATA: LRV, ICAO: SVRS) sa linijama prema Caracasu, koji je udaljen nekih 180 km južnije.

 
Pogled na jedino naselje

TemperaturaUredi

Temperatura varira od ugodnih 26,0 °C u martu do 28,10 °C u septembru, pa je godišnji prosjek 27,0 °C, pa se može reći da su najtopliji mjeseci august i septembar a najhladniji decembar, januar, februar i mart.[1]

HistorijaUredi

Malo se zna o životu na otoku i arhipelagu prije dolaska prvih evropskih moreplovaca, koji su ih otkrili, međutim tek je 1589. tadašnji guverner Provincije Venezuele naredio formalno preuzimanje arhipelaga u ime kolonije. Ali je malo toga napravljeno osim što su na plažama postavljeni križevi i održane mise.

Zbog tog zanemarivanja otoke Roquesa jedini su povremeno posjećivali lovci na bisere i pirati. Kako prvi nisu pronašli bisere, otoci su postali savršeno utočište za pirate, koji su njihove plaže koristili za remont svojih brodova. Iako je to paradoksalno najbolji opis o krajoliku i fauni dao je engleski pirat iz 17. vijeka William Dampier.[3]

Svjetionik je podignut je između 1870. - 1880. i radio je do sredine 1950-ih.[4]

Zbog svega tog ni Gran Roque nije imao neko stalno ribarsko naselje. Prvi trajni objekt svjetionik podignut je između 1870. - 1880. i radio je do sredine 1950-ih.[4] Ispočetka je radio na karbid, a njegovo svijetlo se vidjelo do 56 km. Taj kameni objekt danas je u lošem stanju i traži restauraciju.[5]

Današnji Gran Roque je popularna turistička destinacija, zbog idealne klime i lijepih pješčanih plaža.

IzvoriUredi

Vanjske vezeUredi