André Campra, L'Europe galante 2. izdanje (1698.) O ovom zvuku Uvertira

Galantni stil, muzički pravac koji se podudara sa stilom rokokoa u vizualnim umjetnostima i literaturi. U Njemačkoj je poznat kao Empfindsamer Stil. Javio u 18. vijeku kao reakcija na barokni stil.

OdlikeUredi

Manje formalan i grandiozan u strukturi, bio je dražestan više nego dubok, više hedonistički nego rizičan ili poduzetan.[1][2] Davao je naglasak na neposrednost privlačnosti i eleganciji.[3][4] Najjače se odrazio u francuskoj glazbi instrumenata s tipkama. Najpoznatiji predstavnik tog stila bio je François Couperin (1668 - 1733), dok Jean Philippe Rameau predstavlja ozbiljniju francusku glazbenu misao toga doba. U Njemačkoj su stil do neke mjere prilagodili Georg Philipp Telemann, Johann Mattheson (1681.-1764.) i sinovi Johanna Sebastiana Bacha, a rokoko se javio i kao element u obliku klavirskih sonata Domenica Scarlattija.

Tragovi rokokoa prisutni su i u ranijim djelima Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusa Mozarta.

IzvoriUredi