Antonio Cánovas del Castillo

Najodličniji
Antonio Cánovas del Castillo
Cánovas Madrazo.jpg
portret koji je izradio Ricardo de Madrazo (1896)
premijer Španije
Na položaju
24. mart 1895 – 8. august 1897
Monarh Maria Christina od Austrije (regent)
Prethodi Práxedes Mateo Sagasta
Slijedi Marcelo Azcárraga
Na položaju
8. jul 1890 – 13. decembar 1892
Monarh Maria Christina od Austrije (regent)
Prethodi Práxedes Mateo Sagasta
Slijedi Práxedes Mateo Sagasta
Na položaju
20. januar 1884 – 28. novembar 1885
Monarh Alfonso XII
Prethodi José Posada Herrera
Slijedi Práxedes Mateo Sagasta
Na položaju
11. decembar 1879 – 10. februar 1881
Monarh Alfonso XII
Prethodi Arsenio Martínez Campos
Slijedi Práxedes Mateo Sagasta
Na položaju
3. decembar 1875 – 8. mart 1879
Monarh Alfonso XII
Prethodi Joaquín Jovellar
Slijedi Arsenio Martínez Campos
Na položaju
10. januar 1875 – 12. septembar 1875
Monarh Alfonso XII
Prethodi Práxedes Mateo Sagasta
Slijedi Joaquín Jovellar
predsjednik ministarstva-regenstva
Na položaju
31. decembar 1874 – 10. januar 1875
Predsjednik sam sebe
Prethodi
Slijedi
Lični detalji
Rođenje Antonio Cánovas del Castillo
8. februar 1828. (1828-02-08)
Málaga, Španija
Smrt 8. august 1897. (dob: 69)
Mondragón, Španija
Politička stranka Konzervativna stranka
Potpis


Antonio Cánovas del Castillo (8. februar 1828 - 8. august 1897) bio je španski konzervativni političar koji je od 1874. do smrti u nekoliko navrata služio kao premijer Španije. Canovas je poznat po ulozi koju je imao u ukidanju Prve španske republike i restauraciji Bourbonske monarhije, kao i po tome što je pod njegovim vodstvom izvojevana konačna pobjeda u Trećem karlističkom ratu]. Kao vođa Konzervativne stranke se smatra zaslužnim za to što je zajedno sa svojim suparnikom Praxdeseom Mateom Sagastom iz Liberalne stranke stvorio tzv. turno pacifico sistem, u kome su se, u svrhu očuvanja stabilnosti, dvije stranke redovno izmjenjivale na vlasti uz unaprijed utvrđene rezultate izbora. Canovas je donio novi Ustav Španije 1875. te bio žestoki protivnik univerzalnog biračkog prava, autonomije Baskije i Katalonije kao i Kube. Njegova je politika dovela do reakcije, kako u obliku secesionističke pobune na Kubi, tako i radikalizacije radničkog pokreta i terorističkih akcija. Canovas je na njih odgovorio žestokom represijom, pa ga je 1897. godine ubio italijanski anarhist Michele Angiolillo.